Ks. Józef Londzin

Started by Private User on Sunday, December 26, 2010

Participants:

  • Private User
    Geni Pro

Profiles Mentioned:

Showing all 3 posts
Private User
12/26/2010 at 8:44 AM

http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C3%B3zef_Londzin

Józef Londzin (ur. 3 lutego 1862 w Zabrzegu koło Czechowic, zm. 21 kwietnia 1929 w Cieszynie) − polski ksiądz katolicki (od 1927 r. prałat, honorowy kanonik kapituł: katowickiej i sandomierskiej), działacz społeczny i polityczny, historyk, burmistrz miasta Cieszyna.

Jego ojciec był nauczycielem i miłośnikiem miejscowej kultury ludowej, a zamiłowanie to przekazał synowi. Józef Londzin po ukończeniu szkoły ludowej w Zabrzegu uczył się do 1884 w niemieckim gimnazjum w Bielsku, a następnie wstąpił do seminarium duchownego w Ołomuńcu, które ukończył w 1889 uzyskując święcenia kapłańskie.

Pracował następnie jako wikary w parafiach w Strumieniu i Międzyrzeczu, a w 1890 został przeniesiony do Cieszyna, gdzie objął obowiązki starszego wikarego i kapelana więziennego. Objął też obowiązki redaktora "Gwiazdki Cieszyńskiej" - lokalnego czasopisma wydawanego w języku polskim, którym kierował (z przerwami) aż do swojej śmierci.

W 1897 zrezygnował z funkcji wikarego i objął stanowisko katechety w Gimnazjum Polskim prowadzonym przez Macierz Szkolną dla Księstwa Cieszyńskiego. Następnie został sekretarzem i skarbnikiem Macierzy, a w latach 1903-1904 jej prezesem. Był też założycielem i aktywnym działaczem wielu innych polskich organizacji religijnych i społecznych, m.in. Dziedzictwa bł. Jana Sarkandra dla ludu polskiego na Śląsku. Był działaczem Polskiego Towarzystwa Turystycznego "Beskid" w Cieszynie od jego założenia w r. 1909, w latach 1912-1921 jego prezesem, a po połączeniu się "Beskidu" z Polskim Towarzystwem Tatrzańskim prezesem Oddziału PTT "Beskid Śląski" w Cieszynie (1921-1925). W ramach tej działalności turystycznej był jednym z inicjatorów budowy dwóch polskich schronisk turystycznych: na Ropiczce i Stożku. W roku 1896 zainicjował powstanie Muzeum śląskiego, gromadzącego zabytki polskiej przeszłości z terenu Śląska Cieszyńskiego.

Jako sekretarz Związku Śląskich Katolików, którym kierował od 1903 r., w 1907 i 1911 został wybrany do Rady Państwa w Wiedniu. W czasie I wojny światowej był członkiem Naczelnego Komitetu Narodowego. W październiku 1918 razem z Janem Michejdą, reprezentującym polskich ewangelików oraz socjalistą Tadeuszem Regerem stanął na czele Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego. Wiosną 1919 brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu, gdzie bronił interesów ludności polskiej i walczył o przyłączenie większości Śląska Cieszyńskiego do Polski. W latach 1919-1928 poseł na Sejm RP, a od roku 1928 senator. W 1927 został wybrany burmistrzem miasta Cieszyna; funkcję tę sprawował aż do śmierci.

Józef Londzin jest autorem bibliografii druków wydanych na Śląsku Cieszyńskim oraz prac z dziejów kościoła i historii szkolnictwa na Śląsku Cieszyńskim. Pochowany w grobach zasłużonych dla miasta na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie.

Private User
12/26/2010 at 8:44 AM

http://www.cieszyn.pl/?p=peoplesShow&iPeople=4

ks. Józef Londzin
* 1862, † 1929,

J. Spyra
Urodził się w Zabrzegu koło Czechowic jako syn miejscowego nauczyciela i organisty Józefa i Katarzyny z domu Kuboszek. Jego ojciec był miłośnikiem i domorosłym etnografem, gromadzącym zabytki miejscowej kultury ludowej, a zamiłowanie to przekazał synowi. Po ukończeniu szkoły ludowej w Zabrzegu Londzin uczył się do 1894 r. w gimnazjum w Bielsku, następnie wstąpił do seminarium teologicznego w Ołomuńcu, które ukończył w 1889 r. uzyskując święcenia kapłańskie. Pracował jako wikary w parafiach w Strumieniu i Międzyrzeczu, a w 1890 r. został przeniesiony do Cieszyna gdzie objął obowiązki starszego wikarego i kapelana więziennego. Objął też obowiązki redaktora ''Gwiazdki Cieszyńskiej'', mimo niechęci swego przełożonego, biskupa wrocławskiego.
W 1897 r. Londzin zrezygnował z funkcji wikarego i objął stanowisko katechety w Gimnazjum Polskim prowadzonym przez Macierz Szkolną dla Księstwa Cieszyńskiego. Był też sekretarzem i skarbnikiem Macierzy, a w latach 1903-1904 jej prezesem. Był też założycielem i aktywnym działaczem wielu innych polskich organizacji religijnych i społecznych, m.in. Dziedzictwa bł. Jana Sarkandra dla ludu polskiego na Śląsku. Zainicjował w 1896 r. powstanie Muzeum śląskiego, które gromadziło zabytki polskiej przeszłości z terenu Śląska Cieszyńskiego. Obowiązki kustosza i opiekuna coraz liczniejszych zbiorów praktycznie wykonywał sam do końca życia.
Jako sekretarz Związku Śląskich Katolików w 1907 r. i 1911 r. został wybrany do Rady Państwa w Wiedniu, w sierpniu 1914 r. został członkiem Sekcji Śląskiej Naczelnego Komitetu Narodowego. W październiku 1918 r. razem z Janem Michejdą, reprezentującym polskich ewangelików oraz socjalistą Tadeuszem Regerem stanął na czele Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego. Wiosną 1919 r. brał udział w konferencji pokojowej w Paryżu, gdzie bronił interesów ludności polskiej i walczył o przyłączenie większości Śląska Cieszyńskiego do Polski. W 1919 i 1922 r. został wybrany do sejmu polskiego, w 1928 r. został członkiem senatu. Nie zaprzestał jednak działalności na terenie Cieszyna, m.in. doprowadzając do zjednoczenia wszystkich istniejących na terenie miasta zbiorów muzealnych w jedno Muzeum centralne na cieszyńskim zamku. W 1927 r. został wybrany burmistrzem Cieszyna, zmarł jednak w trakcie sprawowania funkcji. Był także lokalnym historykiem, zajmującym się przede wszystkim historią Kościoła katolickiego. Zestawił pierwszą bibliografię druków polskich związanych ze Śląskiem Cieszyńskim.

Private User
12/26/2010 at 8:45 AM
Showing all 3 posts

Create a free account or login to participate in this discussion