http://en.wikipedia.org/wiki/Eve_Curie

Ève Curie Labouisse (ur. 6 grudnia 1904 w Paryżu, zm. 22 października 2007 Nowy Jork) – francuska pisarka, dziennikarka, pianistka i polityk. Córka Marii i Pierre'a Curie, młodsza siostra Irène Joliot-Curie, szwagierka Fryderyka Joliot.

Osierocona przez ojca w wieku dwóch lat. Autorka znanej biografii matki, Madame Curie (1937; w Polsce wydawanej pt. Maria Curie, po raz pierwszy w 1938), którą napisała trzy lata po jej śmierci. W 1937 roku prezydent RP Ignacy Mościcki odznaczył Ewę Curie Krzyżem Oficerskim Polonia Restituta.

W początkach II wojny światowej była jednym z dyrektorów "Paris - Presse". Po kapitulacji Francji w czerwcu 1940 opuściła kraj; wyjechała do Anglii opowiadając się za gen. de Gaulle i siłami Wolnej Francji. W latach 1940-1944 była korespondentem wojennym wielu dzienników amerykańskich. Przeżycia z tego okresu opisała w książce Journey Among Warriors. Zbiór reportaży, które złożyły się na książkę, został nominowany w 1944 do nagrody Pulitzera.

Po wojnie zajmowała się sprawami kobiet w rządzie Charles'a de Gaulle’a. W 1948 wraz z gronem innych wybitnych intelektualistów europejskich popierała powstanie państwa Izrael apelując w tej sprawie do ONZ.

W 1952 została mianowana specjalnym doradcą Sekretarza Generalnego NATO. W czasie asystowania Sekretarzowi Generalnemu NATO zajmowała się również zwalczaniem hegemonizmu sowieckiego. W 1954 poślubiła Henry'ego Labouisse, ambasadora USA w Grecji, wieloletniego dyrektora wykonawczego UNICEF[1]. Wraz z mężem odbyła wiele podróży do krajów korzystających z pomocy UNICEF. Mocno zaangażowana w działalność na rzecz dzieci w różnych misjach, odwiedziła niosąc im pomoc aż 109 krajów.

O sobie ze śmiechem mówiła, że przyniosła "wstyd rodzinie". "W mojej rodzinie było pięć Nagród Nobla" – żartowała – "Dwie dla matki, jedna dla ojca, jedna dla siostry i szwagra oraz jedna dla męża. Tylko mnie się nie udało..." (Henry R. Labouisse z żoną u boku odbierał pokojową Nagrodę Nobla dla UNICEF w 1965).

Po wojnie dwukrotnie odwiedziła Polskę. W 1967 r. z okazji otwarcia warszawskiego muzeum Marii i w 1999 r.

Z okazji 100. urodzin w grudniu 2004 roku Ewie Curie Labouisse składał życzenia w jej nowojorskiej rezydencji sekretarz generalny ONZ, prezydenci Francji i Stanów Zjednoczonych. List gratulacyjny wystosował również Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie[2], nie było natomiast odzewu ze strony polskich władz państwowych.

W III Rzeczypospolitej córka polskiej noblistki otrzymała od polskiego prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Wręczyć orderu już nie miał okazji. Dokonał tego jego następca Lech Kaczyński, podczas wizyty w Stanach Zjednoczonych (17-19 września 2006 r.) podkreślając wielkie zasługi dla Polski całej wybitnej rodziny noblistów.

Zmarła we śnie w nowojorskiej rezydencji Sutton Place, przeżywszy 103 lata.