Albertus van Naamen van Eemnes (Zwolle, 27 februari 1828 - Den Haag, 7 maart 1902), Nederlands parlementariër. Mr. Van Naamen van Eemnes is een zoon van mr. Johan Sebastiaan van Naamen en Henriëtta Wilhelmina Scriverius. Hij studeert rechten aan de Universiteit Utrecht en promoveert aldaar in 1852. Van Naamen van Eemnes trouwt op 23 maart 1855 te Amsterdam met Elisabeth Agatha Johanna Naamen, dochter van het liberale Tweede Kamerlid Johannes Sebastiaan van Naamen en Ferdinanda Anna baronesse van Lynden. Hij vestigt zich als advocaat in Zwolle en wordt in 1857 schoolopziener in het district Ommen en in 1861 in het district Kampen. Hij is een gematigd liberale politicus in de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij is lid van de Provinciale Staten van Overijssel (1865-1880), als hij in november 1866 wordt gekozen door het district Zwolle tot Tweede Kamerlid. Nadat hij in 1879 zijn zetel had verloren aan een antirevolutionair word hij een jaar gedeputeerde en daarna in 1880 Eerste Kamerlid tot 1902, wat hij al die twaalf jaar combineert met het voorzitterschap van de Senaat. Hij was actief als investeerder in landbouwkundige en handelsondernemingen. Van Naamen van Eemnes was een vermogend man en steunde diverse charitatieve instellingen. Hij was onder meer commissaris van de Maatschappij van Weldadigheid. Hij komt uit een familie van juristen, die onder andere is opgenomen in het Nederland's Patriciaat. Hij wordt onderscheiden met het Grootkruis Orde van de Nederlandse Leeuw en overlijdt in maart 1902 op 74-jarige leeftijd te Den Haag. Hij wordt begraven op Begraafplaats Bergklooster in Zwolle.