Cornelis werd in 1652 kapitein. Hij onderscheidde zich in de Zeeslag bij Lowestoft (1665), waarna hij schout-bij-nacht, en in de Vierdaagse Zeeslag (1666), waarna hij vice-admiraal van zijn gewest werd. Na aan de grote zeeslagen van de jaren 1672 en 1673 te hebben deelgenomen, voer hij in 1674 onder De Ruyter naar de West en in 1676 aan het hoofd van een hulpeskader voor Denemarken naar de Oostzee. In 1678 commandeerde hij de tweede hulpvloot voor Spanje in de Eerste Franse Zeeoorlog (1672–1678) en leverde in maart van dat jaar bij Ouessant een onbeslist gevecht tegen de Franse schout-bij-nacht Château-Renault.