Elżbieta Sieniawska (Lubomirska h. Drużyna) (c.1669 - 1729)

public profile

23

Matches

0 0 23
Adds more complete birth date, more complete death date, middle name, sibling(s) and child(ren).

View Elżbieta Sieniawska (Lubomirska h. Drużyna)'s complete profile:

  • See if you are related to Elżbieta Sieniawska (Lubomirska h. Drużyna)
  • Request to view Elżbieta Sieniawska (Lubomirska h. Drużyna)'s family tree

Share

Birthdate:
Death: Died
Managed by: Filip Łajszczak
Last Updated:

About Elżbieta Sieniawska (Lubomirska h. Drużyna)

http://en.wikipedia.org/wiki/El%C5%BCbieta_Sieniawska

http://pl.wikipedia.org/wiki/El%C5%BCbieta_Helena_Sieniawska

-----------------

Source of Photos:Temesvári Jenő(Nagykanizsa)

------------------

Przyszła na świat jako jedyne dziecko Stanisława Herakliusza Lubomirskiego, znanego również jako "Mirobulius Tassalinus", marszałka wielkiego koronnego i jego pierwszej żony Zofii Opalińskiej. Elżbieta urodziła się w 1670 r. w Końskowoli.

W późniejszych latach była dwórką królowej Marii Kazimiery, a w 1687 r. poślubiła Adama Mikołaja Sieniawskiego - hetmana wielkiego koronnego. Jako dziedziczka fortuny Herakliusza Lubomirskiego stała się najbardziej wpływową kobietą w kraju. Była przywódcą stronnictwa pro-francuskiego i nazywano ją Pierwszą Damą Rzeczpospolitej. Bliskim współpracownikiem Sieniawskiej był proboszcz końskowolski, ksiądz Andrzej Stanisław Tucci oraz Żydówka Feyga Leybowiczowa, której powierzyła zarząd karczem i młynów w Końskowoli.

Sieniawska "wielkiego geniuszu, rozumu i obrotu dama", używana była przez męża do dyplomatycznych misji. Otwinowski nazwał ją "wielką rzędniczką tak dobrego obrotu, że z całą Europą miała konferencje". Na uroczystości chrzcin swej jedynej córki Zofii zaprosiła - króla Augusta II, cara Piotra I oraz kochanka Ferenca Rákóczego.

W czasie wojny północnej w 1707, Elżbieta była przeciwna kadydaturze męża do korony polskiej i popierała księcia Siedmiogrodu Ferenca II Rákóczego. Kandydatura ta była najodpowiedniajsza z uwagi na trudną sytuację polityczną Rzeczpospolitej. Ponadto zaangażowała się w mediację pokojową szwedzko-rosyjską przy poparciu dyplomaty francuskiego J. V. de Besenvala. W lipcu 1707 roku doszło do przesilenia związanego z ogłoszeniem bezkrólewia. 8 sierpnia 1707 roku rozpoczęła obrady Rada Lubelska, ale w związku z rabunkami i innymi nadużyciami wojsk rosyjskich, Sejm zaczął popierać Ferenca Rákóczego, kandydata Sieniawskiej.

Sieniawski znalazł się w bardzo trudnej sytuacji, nawet jego żona nie godziła się na kandydowanie do tronu polskiego przy poparciu rosyjskim i groziła mu rozwodem. Elżbieta chciała doprowadzić do porozumienia pomiędzy Rosją i Szwecją przy pomocy mediacji francuskiej. Pertraktacje mające na celu zawarcie kompromisu toczyły się do września 1707, kiedy to wojska szwedzkie wkroczyły do Polski. Teraz najtrudniejszym zadaniem stało się przekonanie króla szwedzkiego o racjonalności takiego rozwiązania. Sieniawska zmierzała do zalegalizowania elekcji Stanisława Leszczyńskiego oraz usunięcia obcych wojsk z terytorium Rzeczpospolitej.

W przeciwieństwie do wielu krajów europejskich, prawo polskie dawało kobietom takie same prawa własności i dziedziczenia jak mężczyznom. Niezależność finansowa oznaczała dla wielu z nich możliwość bycia znaczącym mecenasem sztuki. W 1720 Sieniawska zakupiła podupadły Wilanów i wkrótce potem przystąpiła do prac renowacyjnych i rozbudowy pałacu królewskiego.Kiedy Sieniawska zakupiła Wilanów była już posiadaczką sąsiednich Siekierek i Czerniakowa oraz dziedziczką wielu rezydencji w różnych częściach Polski, w tym w Warszawie i jej okolicach, Puławach, Brzeżanach i Łubnicach. Zbudowała także ogromny drewniany dwór w Przybysławicach.

Zdaniem Rafała Nestorowa "zakup Wilanowa był przemyślanym zabiegiem o charakterze politycznym (kreowanie własnego wizerunku poprzez sztukę) mającym na celu umocnienie społecznej pozycji małżeństwa Sieniawskich, zwłaszcza w kontekście wygranej rywalizacji z Augustem II. (...) Nowi właściciele, sukcesorzy Sobieskich, o nieskrywanych ambicjach do królewskiej korony doskonale zdawali sobie sprawę z doniosłej roli Wilanowa i związanych z nim głęboko zakorzenionych treści ideowych". Kilka lat później, w roku 1725, Elżbieta kupiła od Dąbrowskich majątek Moczydło za łączną sumę 60 tys. złotych i podobnie jak w przypadku Kabat, nakazała ochronę lasów.

10 lutego 1726 zmarł na swym zamku we Lwowie hetman Sieniawski. Wkrótce po jego śmierci Sieniawska skoncentrowała się na kreowaniu swego wizerunku poprzez sztukę. W ostatnich latach życia mieszkała głównie w Wilanowie. "Pałac wilanowski pod rządami Sieniawskiej zmienił swoją pierwotną funkcję stając się modnym miejscem 'publicznego' wypoczynku oraz obiektem ogólnego podziwu i nieskrywanej zazdrości, zwłaszcza ze względu na prowadzoną z wielkim rozmachem rozbudowę królewskiej rezydencji". (Rafał Nestorow)

Sieniawska, podobnie jak w polityce, śmiało rywalizowała z królem w dziedzinie mecenatu i architektury. Z jej inicjatywy XVII-wieczny kościół Wizytek w Warszawie, znajdujący się w siąsiedztwie królewskiej rezydencji (Pałacu Saskiego), został przebudowany w bogatym stylu rokokowym. Wśród jej artystów byli m.in.: Giuseppe Rossi, Pietro Innocente Comparetti, Francesco Fumo, Karol Bay, Giovanni Spazio, Józef Fontana, Jan Jerzy Plersch. Zatrudniała także artystów dworu drezdeńskiego J. S. Deybla, L. de Silvestre oraz rzeźbiarza J. J. Vinache, który zaprojektował na jej życzenie nagrobek Adama Sieniawskiego. Wspierała utalentowanych młodych artystów, jak syna jej architekta J. Pertyego - Juliusza, który był na praktyce w warsztacie Carlo de Prevo.

Elżbieta zmarła w Oleszycach 21 marca 1729 r. w wieku 59 lat.

Jej najwspanialsza architektoniczna spuścizna - Pałac w Wilanowie, stał się ukoronowaniem posagu Marii Zofii, dziedziczki olbrzymiej fortuny Sieniawskich. Była ona jedną z najbardziej porządanych partii w Europie, a o jej rękę starał się m.in. infant Manuel Portugalski (również kandydat do korony polskiej)

jej losy opisuje Hanna Muszyńska Hoffmannowa w książce" Elzbieta z kwitnącej Sieniawszczyzny"

view all

Elżbieta Sieniawska's Timeline

1669
1669
1687
1687
Age 18
1698
April 15, 1698
Age 29
Warszawa, Mazowieckie, Poland
1729
1729
Age 60