Emilia Chopin ["(1812 - ", "1826)", " "]

‹ Back to Chopin surname

23

Matches

0 0 23
Adds middle name, sibling(s), spouse(s) and child(ren).

View Emilia Chopin's complete profile:

  • See if you are related to Emilia Chopin
  • Request to view Emilia Chopin's family tree

Share

Birthplace: Palac Saski, ul. Krakowskie Przedmiescie nr hip. 413a, Warszawa, Mazowieckie, Poland
Death: Died in Warszawa, Mazowieckie, Poland
Cause of death: gruźlica
Managed by: Agnieszka Wellem
Last Updated:

About Emilia Chopin

Emilia Chopin

  • 9 XI 1812 (Warszawa) wedlug metryki ze Sw. Krzyza ur. 20.11.1812. Chrzest z wody 15.12.1812.

+ 10 IV 1827 (Warszawa) -akt jest w albumie Chopin

Emilia Chopin (1812-1827), siostra Fryderyka

Miniatura na kości słoniowej nieznanego autora, akwarela i gwasz, [ok. 1826-1827], 72 x 42.

Zbiory: Muzeum Fryderyka Chopina - Warszawa [M/34].


Klementyna Tańska-Hoffmanowa tak wspomina najmłodszą siostrę Fryderyka:

Pamiętam dobrze tę prawie anielską postać, bo mnie, małego dzieciaka, zaszczycała swoimi łaskami; chora na piersi, nieraz wynoszona dla sił osłabłych, blada jak wosk, z rumieńcami wypieczonymi na twarzy, całe piękne dnie lata przepędzała w rodzaju groty z widokiem na Wisłę, w ogrodzie poza gmachami uniwersytetu, z dawnego swego przeznaczenia zwanym Botaniką. Tam gromadziliśmy się, miejscowe dzieciaki, około stóp sympatycznej chorej, a ta w zamian za wodę, którąśmy jej z bijącego źródła dla uspokojenia trawiącej gorączki przynosili, za kwiatki, któreśmy dla niej po łączce rwali, opowiadała nam cichym, przygasłym głosem różne historie i bajki. Było tego mnóstwo... [Czartkowski, Jeżewska, s. 9-10].

Emilia, najmłodsze dziecko Mikołaja Chopina i Justyny z Krzyżanowskich, siostra Fryderyka, urodziła się w Warszawie 9 listopada 1812 roku w mieszkaniu rodziców w Pałacu Saskim (ul. Krakowskie Przedmieście nr hip. 413a, siedziba Liceum Warszawskiego). Została ochrzczona "z wody" 15 grudnia tego roku przez przełożonego XX. Misjonarzy z kościoła św. Krzyża, Teodora Borysiewicza (w akcie tym mylnie i nie całkiem czytelnie podano, że urodziła się 20/22-go). Zgłoszenia do ksiąg stanu cywilnego dokonał Mikołaj Chopin, w obecności świadków Wojciecha Żywnego i Jana Austena w dniu 22 listopada, deklarując dzień urodzenia dziecka na 9 listopada. Dopełnienie ceremonii chrztu nastąpiło w kościele św. Krzyża dopiero 14 czerwca 1815 roku, a rodzicami chrzestnymi byli: Ksawery Zboiński i Franciszka Dekertowa. Od początków 1817 roku do śmierci Emilia mieszkała w Pałacu Kazimierzowskim (ul. Krakowskie Przedmieście nr hip. 394; obecnie na terenie Uniwersytetu Warszawskiego), w nowej siedzibie Liceum, gdzie jej rodzice otrzymali mieszkanie na II piętrze prawej oficyny.

Od wczesnych lat wykazywała duże zdolności artystyczne i literackie, które skłaniają biografów (m.in. A. Claviera) do twierdzenia, że tylko przedwczesna śmierć Emilii nie pozwoliła ujawnić się wybitnemu talentowi. Wskazują na to jej dziecięce wiersze czy próby dramatopisarskie, np. Omyłka, czyli mniemany filut, wierszowana komedia napisana w 1824 roku wspólnie z Fryderykiem z okazji imienin ojca, okazjonalne wiersze-laurki, a także jej szczególne zainteresowanie (już w wieku 10 lat) literaturą dydaktyczną dla dzieci, szczególnie reprezentowaną przez Klementynę z Tańskich Hofmanową.

Emilia przyjaźniła się z rodziną rektora Liceum, Samuela Bogumiła Lindego i prowadziła żywą korespondencję z jego córką z pierwszego małżeństwa, Ludwiką (późniejszą Gorecką), choć zachowało się zaledwie pięć listów (plus jeden z Dusznik z 1826 roku, który po publikacji przez Hoesicka, zaginął).

W 1826 roku, za radą lekarzy warszawskich, Emilia pojechała na kurację uzdrowiskową do Dusznik, pod opieką (i może częściowo na koszt) hrabiny Ludwiki Skarbkowej. Wyjazd z Warszawy nastąpił ok. 15 lipca, a sama kuracja - według zachowanej karty kuracjuszy, trwała od 23 lipca do 30 sierpnia 1826 roku. Tego samego lata w Dusznikach przebywała jej matka i brat Fryderyk, a także siostra Ludwika, podróżująca z rodziną Fryderyka Skarbka.

Dziecięce zamiłowania i żywy umysł młodziutkiej towarzyszki zabaw Fryderyka objawiały się we wspólnych przedsięwzięciach. Tak było z założonym wraz z Fryderykiem "Towarzystwem literacko-rozrywkowym", w którym prezydował Fryderyk, zaś rolę sekretarza pełniła Emilka. Członkami byli pensjonariusze Mikołaja, którym przydzielano role w zależności od ich osobistych możliwości: recytowano wypracowania, odgrywano sceny itp. W ostatnim roku swego życia Emilia poświęciła się pracy poważniejszej, pomagając siostrze Ludwice w tłumaczeniu i adaptacji do warunków polskich dydaktycznej powieści niemieckiego autora dla dzieci, Christiana Gotthilfa Salzmanna (1744-1811). Praca ta została wydana anonimowo w roku 1828 pt. Ludwik i Emilka; autorstwo tej polskiej adaptacji przypisuje F. Skarbek i K. Estreicher Ludwice i Emilii, Kazimierz W. Wójcicki i M. Karasowski - Emilii i Izabelli, a A. Dzierzbicka (PSB) - Ludwice i Izabelli.

Stan zdrowia Emilii od wczesnego dzieciństwa był poważnym zmartwieniem dla najbliższych. Wczesne objawy choroby (zapewne gruźlicy) powodowały słabość i delikatność jej organizmu, bladość cery, błyszczące oczy nadawały jej wyraz - wg świadectw osób współczesnych - "świetlisty i anielski", co w połączeniu z nadzwyczajną dobrocią i łagodnością, a także z żywą inteligencją i zamiłowaniem do nauk stanowiły o jej wyjątkowości. Pomimo wysiłków ówczesnej medycyny (obecna nauka podaje w wątpliwość skuteczność leczenia Emilii i wręcz sugeruje, że przyspieszyło ono jej zgon), choroba Emilii rozwijała się w galopującym tempie i chora spędziła ostatnie miesiące bez sił, kaszląc krwią, chwilami tracąc przytomność. Nie traciła jednak swej zwykłej łagodności, godząc się z nadchodzącym przeznaczeniem. Pocieszała swych najbliższych wierszowanymi żartami, jak np.

"Jak nie dacie winka

gorsza będzie minka"

lub myślami o filozoficznym podtekście:

"Jak smutne na tej ziemi człeka przeznaczenie

Na to cierpi, by swoich pomnażał cierpienie"

Emilia zmarła w Warszawie 10 kwietnia 1827 roku w piętnastym roku życia i została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim.

by Piotr Mysłakowski, Andrzej Sikorski (maj 2006)

-------------------- Ambroży Mieroszewski, olej na płótnie, 1829, reprodukcja: Leopold Binental, Chopin w 120-tą rocznicę urodzin. Dokumenty i pamiątki. Warszawa 1930.

Oryginał zaginął ze zbiorami Laury Ciechomskiej w Warszawie w 1939 r.

W liście do Tytusa Woyciechowskiego (Warszawa 3 października 1829 r.) Chopin pisał: Jak przyjedziesz na przyszły miesiąc, zobaczysz całą naszą familię malowaną… [Sydow, t. 1, s. 108].

We wspomnieniach Eugeniusza Skrodzkiego znajdujemy plastyczny portret młodego Chopina: Miernego wzrostu, źle zbudowany, o piersi zapadłej […]. Czoło miał piękne, wyniosłe, oko wyraziste, łagodne, pięknym było po wpatrzeniu się w nie, ale samo nie uderzało swą pięknością, nie błyszczała z niego geniusza świetność. Włos miał bujny, gęsty, mocno jak i u ojca kędzierzawy, ciemny, z odcieniem cokolwiek rudawym. Duży nos nadawał rysom charakter wybitny, ale w całości swej rysy te nie mogły się nazywać pięknymi; mimo to twarz Szopena sprawiała niezmiernie ujmujące wrażenie. […] W ruchach był żywy i prędki, w rozmowie dowcipny, nieco uciskowy, dla sióstr z wielką miłością, dla rodziców, choć już niby sławny, pełen jednakże tej czci, która nakazywała zawsze uważać się […] za niższego i kolano i czoło zginała przed dawcami żywota. [Czartkowski, Jeżewska, s. 63-64].

view all

Emilia Chopin's Timeline

1812
November 9, 1812
Warszawa, Mazowieckie, Poland
December 15, 1812
Warszawa, Mazowieckie, Poland
1826
April 10, 1826
Age 13
Warszawa, Mazowieckie, Poland
October, 1826
Age 13
Warszawa, Mazowieckie, Poland