Izabella Barcińska (Chopin) (1811 - 1881)

public profile

19

Matches

0 0 19
Adds middle name.

View Izabella Barcińska (Chopin)'s complete profile:

  • See if you are related to Izabella Barcińska (Chopin)
  • Request to view Izabella Barcińska (Chopin)'s family tree

Share

Birthdate:
Birthplace: Warszawa, Mazowieckie, Poland
Death: Died in Warszawa, Mazowieckie, Poland
Managed by: Agnieszka Wellem
Last Updated:
view all

Immediate Family

About Izabella Barcińska (Chopin)

Izabella Barcińska

  • 9 VII 1811 (Warszawa) + 3 VI 1881 (Warszawa)

Justyna Izabella z Chopinów Barcińska, siostra Fryderyka, urodziła się 9 lipca 1811 roku w Warszawie przy ul. Krakowskie Przedmieście nr hip. 411. Chrzest odbył się 28 lipca w kościele XX. Misjonarzy (św. Krzyża), a rodzicami chrzestnymi byli Jakub Benik, główny inżynier Mennicy i przyjaciel z młodości Mikołaja oraz zaprzyjaźniona z rodziną Chopinów Justyna Pruska. O wczesnych latach dzieciństwa Izabelli nie mamy wielu świadectw - przyćmiona aktywnością starszej siostry Ludwiki i talentem brata Fryderyka, wychowywała się w ich cieniu, wśród pensjonariuszy stancji Chopinów. Wraz z nimi zapewne pobierała pierwsze nauki, korzystając z lekcji dawanych przez ojca oraz zatrudnionego guwernera (jednym z kolejnych guwernerów był Antoni Barciński, przyszły mąż Izabelli). Nie jest jednak wykluczone, że Izabella - podobnie jak jej starsza siostra - była na pensji dla dziewcząt pani Werbusz (lub Bogumiły Wiłuckiej). Otrzymała, podobnie jak Ludwika, staranne wychowanie i wykształcenie ogólne, a ponieważ do kanonów dobrego wychowania należało wykształcenie muzyczne - Izabella również uczyła się gry na fortepianie u Wojciecha Żywnego.

Wcześnie (za przykładem rodzeństwa) rozwinęły się u Izabelli zainteresowania pisarskie. Istnieje przypuszczenie, że wydana w 1828 roku anonimowa dydaktyczno-moralizatorska książka dla dzieci pt. Ludwik i Emilka, została napisana z jej udziałem. W 1836 roku wydano drukiem jej dwutomowe dzieło, adresowane do rzemieślników pt. Pan Wojciech, czyli wzór pracy i oszczędności, napisane wraz z siostrą Ludwiką. Obowiązkowa i pracowita, cieszyła się Izabella najlepszym z całej rodziny zdrowiem, wcześnie przejmując szereg domowych obowiązków. W czasie dłuższego pobytu matki i rodzeństwa w śląskich kurortach (1826), pozostała w Warszawie by opiekować się ojcem i domem. W późniejszym okresie opiekowała się rodzicami, siostrzeńcami męża (Śniadkowskimi), a po śmierci Ludwiki - także jej nieletnimi dziećmi.

Wcześnie zaangażowała się w przedsięwzięcia o charakterze narodowym, gdy po upadku powstania listopadowego ludność została poddana surowym represjom. W latach 1831-1833 wraz z Ludwiką czynnie uczestniczyła w charakterze "towarzyszki" w pracach Związku Partiotycznego Dobroczynności Pań Polskich. Aktywnie także prowadziła prace na rzecz ubogich. W roku 1843 była "opiekunką" Zakładu Sierot i Ubogich Dzieci Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności i Dozoru Szkoły Instytutowej. W roku następnym pomagała Radzie Opiekuńczej Domu Przytułku i Pracy, a w 1856 pełniła obowiązki "opiekunki dyżurnej" Domu Przytułku dla Niemowląt. Od 1849 roku była opiekunką Zakładów Sierot i Sal Ochrony.

Dnia 8 listopada 1834 roku wyszła za mąż za Feliksa Antoniego Barcińskiego, profesora matematyki Gimnazjum Wojewódzkiego. Ślubu udzielił w kościele św. Krzyża ks. Jan Dekert, wychowanek i przyjaciel Mikołaja, a świadkami byli Juliusz Dziewanowski, ojciec Dominika (przyjaciela Fryderyka) oraz Fryderyk hr. Skarbek. Małżeństwo to pozostało bezdzietne. Nowożeńcy zamieszkali początkowo w domu Barcińskiego przy ul. Elektoralnej nr 796, niebawem zaś kupili kamieniczkę przy ul. Nowy Świat nr hip. 1255 (obecnie nr 47), gdzie zamieszkali razem z rodzicami Izabelli i gdzie zmarł w roku 1844 Mikołaj Chopin. W 1850 roku Barcińscy, po sprzedaży kamienicy, przeprowadzili się wraz z owdowiałą Justyną do mieszkania w domu przy ul. Mazowieckiej nr hip. 1347. Następnie przenieśli się do Pałacu Zamoyskich przy Nowym Świecie nr hip. 1245 (obecnie nr 67/69), gdzie z kolei w roku 1861 zmarła matka Izabelli, Justyna. Budynek ten stał się obiektem tragicznych zdarzeń, gdy w dniu 19 września 1863 roku z jednego z okien na przejeżdżający orszak nowo mianowanego carskiego gubernatora Fiodora Berga została rzucona (zresztą niecelnie) bomba. W odwecie aresztowano mieszkańców, a ich dobytek żołnierze pułku litewskiego, po zdemolowaniu mieszkań, wyrzucili przez okna na podwórze. Płomień z podpalonego stosu sprzętów - według ówczesnych świadków - sięgał "dzwonnicy św. Krzyża". W tym zdarzeniu spłonęło wiele pamiątek po Chopinie, m.in. jego fortepian (zdarzenie uwiecznione w poemacie Norwida Fortepian Chopina).

W roku 1853 Izabella podpisała, wraz z matką i siostrą, notarialne pełnomocnictwo dla Juliana Fontany dotyczące praw edytorskich kompozycji Fryderyka Chopina. Zachowana korespondencja Chopina zawiera wiele listów Izabelli. Po śmierci siostry Ludwiki (1855) i matki Justyny (1861) Izabella przejęła prowadzenie spraw związanych ze spuścizną Fryderyka Chopina. Nigdy jednak nie chciała korzystać z przysługujących jej praw do tej spuścizny. Ona też stała się głównym źródłem informacji biograficznych o rodzinie, udzielając ich m.in. Maurycemu Karasowskiemu.

Izabella zmarła w Warszawie, w domu przy ul. Nowy Świat nr hip. 1257, o godzinie 2 nad ranem 3 czerwca 1881 roku i 6 czerwca została pochowana w grobie Barcińskich na Cmentarzu Powązkowskim. Prasa warszawska poświęciła zmarłej szereg wypowiedzi, podkreślających jej bezinteresowność, oddanie rodzinie, pracowitość i wielkoduszność.

Autor: Piotr Mysłakowski, Andrzej Sikorski (maj 2006)

Justyna Izabella Barcińska z domu Chopin (1811-1881) – córka Tekli Justyny i Mikołaja Chopinów, siostra Ludwiki, Fryderyka i Emilii; współautorka dwóch książek dla dzieci i dorosłych. Urodziła się w Warszawie jako trzecie z kolei dziecko państwa Chopinów. Otrzymała, podobnie jak jej starsza siostra Ludwika, staranne wychowanie oraz wykształcenie ogólne i muzyczne. Gry na fortepianie uczyła się u Wojciecha Żywnego. Należała do kobiet bardzo skromnych i pracowitych, opiekowała się rodzicami, a po śmierci siostry Ludwiki – także jej nieletnimi dziećmi. Organizowała przedsięwzięcia mające na celu pomoc ubogim, pracowała w Związku Patriotycznym Dobroczynności Pań Polskich. Pełniła obowiązki opiekunki Zakładu Sierot i Ubogich Dzieci Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, a także przytułku dla niemowląt. W 1834 roku, w kościele św. Krzyża w Warszawie wyszła za mąż za Antoniego Barcińskiego. Zamieszkała wraz z mężem przy ul. Elektoralnej (nr hip. 796), a następnie przy ul. Nowy Świat. Interesowała się literaturą, wykazywała uzdolnienia pisarskie – wraz z siostrą Ludwiką napisała dwutomową książkę Pan Wojciech czyli wzór pracy i oszczędności (1836).

Po śmierci matki, w 1861 roku odziedziczyła pamiątki rękopiśmienne po Fryderyku Chopinie. Prowadziła korespondencję z wydawcami jego dzieł (m.in. Breitkopfem i Härtlem, Julianem Fontaną) i autorami publikacji jemu poświęconych (głównie z Maurycym Karasowskim). Listy te częściowo zachowały się i znajdują się obecnie w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie.

Izabella zmarła 3 czerwca 1881 roku. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Nie zachowała się w oryginale żadna korespondencja między Fryderykiem a Izabellą.

Zrodlo: Baza Wiedzy Chopin 2010

------------------------------------------------------------------------------
view all

Izabella Barcińska's Timeline

1811
July 9, 1811
Warszawa, Mazowieckie, Poland
July 28, 1811
Warszawa, Mazowieckie, Poland
1834
November 8, 1834
Age 23
Warszawa, Mazowieckie, Poland
1881
June 3, 1881
Age 69
Warszawa, Mazowieckie, Poland
June 6, 1881
Age 69
Warszawa, Mazowieckie, Poland