Reuven (Rubi) ראובן - רובי Rivlin ריבלין MP

‹ Back to Rivlin ריבלין surname

Is your surname Rivlin ריבלין?

Research the Rivlin ריבלין family

ראובן רובי ריבלין Reuven Rubi Rivlin's Geni Profile

Share your family tree and photos with the people you know and love

  • Build your family tree online
  • Share photos and videos
  • Smart Matching™ technology
  • Free!

Share

Nicknames: "Rubi", "רובי"
Location: Jerusalem, Israel
Birthdate: (74)
Birthplace: Jerusalem, Israel
Occupation: Lawyer, politician, MK, 14th Speaker of the Kneset
Managed by: Yigal Burstein / יגאל בורשטיין
Last Updated:
view all 24

Immediate Family

    • יפה
      ex-wife
    • יוסף
      son
    • נחמה
      wife
    • רבקה
      daughter
    • ענת
      daughter
    • רן
      son
    • נחמה Nechama
      wife
    • רבקה רביד ריבי
      daughter
    • ענת
      daughter
    • רן
      son
    • יפה
      ex-wife
    • יוסף יואל
      son

About Reuven (Rubi) ראובן - רובי Rivlin ריבלין

Reuven Rivlin, 14th Speaker of the Knesset

Reuven "Rubi" Rivlin ( ראובן ריבלין, born 9 September 1939) is an Israeli lawyer, politician, currently serving as a speaker of the Knesset. He belongs to conservative Likud. A former Speaker of the Knesset, in 2007 he ran in the election for President as the Likud candidate. He withdrew after the first round of voting when it became clear that Kadima MK Shimon Peres had sufficiently broad support to inevitably win in a run-off.

Biography

Born in Jerusalem, he received an LL.B. from the Hebrew University of Jerusalem and worked as a lawyer. He is a descendant of the students of the Vilna Gaon and a member of the Rivlin family.

He was first elected to the 12th Knesset in 1988, and served as Likud chairman from 1988 to 1993. He lost his seat in the 1992 elections, but returned to the Knesset following the 1996 elections. Re-elected in 1999, he was appointed Minister of Communications in March 2001, serving until February 2003, when he was elected Knesset Speaker following the 2003 elections. During his term as speaker, he was criticized for breaking the tradition of political neutrality of the post; he was one of Ariel Sharon's harshest critics regarding the disengagement plan, and had a public confrontation with Aharon Barak, Chief Justice of the Supreme Court, concerning the court's authority to declare legislation illegal.

Rivlin was re-elected in 2006 and 2009.

On March 30, 2009 the Knesset voted Knesset Member Rivlin as speaker with a majority of 90 votes of the 120.

In June 2010, Rivlin once again found himself in the center of a controversy after ignoring the advice a committee that recommended the removal of Balad MK Haneen Zoabi for having participated in the Gaza flotilla earlier that year. His actions were criticized by many MKs and the Israeli right, but Israeli and foreign liberals praised Rivlin for his courage in defending Israeli democracy.

Reuven is married and has four children.

Rubi Rivlin, for his first official visit as Knesset Speaker, chose the Arab-Israeli town of Umm el-Fahm, just south of the Galilee. He was accompanied by MKs Uri Orbach (Jewish Home) and Afu Agbariyah (Hadash), a resident of the city.

Citing Pope Benedict XVI's previous compulsory membership in the German military service, Rivlin berated the Pope over his address at Israel's Yad Vashem memorial.

Education: LL.B., Hebrew University of Jerusalem

Military Service: Major

Knesset Terms

Knesset 12 21.11.1988 - 13.7.1992

Knesset 14 1.9.1996 - 7.6.1999 (Partial tenure)

Knesset 15 7.6.1999 - 17.2.2003

Knesset 16 17.2.2003 - 17.4.2006

Knesset 17 17.4.2006 - 24.2.2009

Knesset 18 24.2.2009

Knesset Presidium

Knesset 15 Deputy Speaker of the Knesset

Knesset 16 Speaker of the Knesset

Knesset 18 Speaker of the Knesset*

Roles in the Government


Knesset 15 Govt. 29 Minister of Communications

Public Activities

Legal Adviser, team manager and Chairman, Betar Jerusalem Sports Association

Member, Jerusalem Municipal Council (since 1978)

Member, Executive Council of El Al (1981-1986)

Member, Board of Trustees, Khan Theater

Member, Board of Trustees, Israel Museum, Jerusalem

Chairman, Jerusalem Branch of the Herut Movement (from 1986)

Chairman, the Likud Organization (1988-1993)

Publications: Articles in the Israeli press

http://en.wikipedia.org/wiki/Reuven_Rivlin

http://www.knesset.gov.il/mk/eng/mk_eng.asp?mk_individual_id_t=114

--------------------

Reuven "Rubi" Rivlin ( ראובן ריבלין (help·info), born 9 September 1939) is an Israeli lawyer, politician, currently serving as a speaker of the Knesset. He belongs to conservative Likud. A former Speaker of the Knesset, in 2007

from:

http://en.wikipedia.org/wiki/Reuven_Rivlin

ראובן (רובי) ריבלין (נולד ב-9 בספטמבר 1939) הוא יושב ראש הכנסת ה-18. חבר כנסת מטעם מפלגת הליכוד. היה יושב ראש הכנסת ה-16 ושר התקשורת בממשלת שרון הראשונה. עורך דין במקצועו.

ראובן ריבלין נולד בירושלים למזרחן פרופסור יוסף יואל ריבלין, נצר למשפחת ריבלין, שעלתה לירושלים בעליית תלמידי הגר"א. שירת בצה"ל והגיע לדרגת רב-סרן. הוא למד משפטים באוניברסיטה העברית בירושלים.

ריבלין כיהן כחבר מועצת המנהלים של אל על בין השנים 1981-1986, וכן כיו"ר המוסד לבטיחות ולגיהות בין השנים 1985-1988 וכיועץ המשפטי של קבוצת הכדורגל בית"ר ירושלים.

ראובן ריבלין הוא צמחוני מטעמי מצפון מצעירותו

from:

http://he.wikipedia.org/wiki/%D7%A8%D7%90%D7%95%D7%91%D7%9F_%D7%A8%D7%99%D7%91%D7%9C%D7%99%D7%9F

http://www.knesset.gov.il/mk/heb/mk.asp?mk_individual_id_t=114 -------------------- ראובן ריבלין ראובן (רובי) ריבלין Reuven Rivlin.jpg תאריך לידה 9 בספטמבר 1939 כ"ה באלול ה'תרצ"ט ממשלות 29 כנסות 12, 14 - 19 סיעה הליכוד, ליכוד-גשר-צומת, ליכוד-צומת, הליכוד ישראל ביתנו תפקידים בולטים שר התקשורת יושב ראש הכנסת סגן ראש עיריית ירושלים ראובן (רובי) ריבלין (נולד ב-9 בספטמבר 1939, כ"ה באלול ה'תרצ"ט), הוא חבר הכנסת מטעם מפלגת הליכוד. בעבר שימש כיושב ראש הכנסת וכשר התקשורת. עורך דין במקצועו. תוכן עניינים [הסתרה] 1 ביוגרפיה 2 פעילותו הציבורית 3 קישורים חיצוניים 4 הערות שוליים ביוגרפיה[עריכת קוד מקור | עריכה]

ריבלין נולד בירושלים למזרחן פרופסור יוסף יואל ריבלין, ולרחל "ריי" ריבלין, שניהם בני משפחת ריבלין, שעלתה לירושלים בעליית תלמידי הגר"א, ונישאו זה לזה בנישואים שניים‏[1]. למד בתיכון בית הכרם. בשנת 1953 התגייס לצה"ל ושירת במודיעין קרבי. ב-1958 סיים קורס קצינים, שירת כקצין מודיעין בגייסות השריון וקמ"ן אילת. בשירות המילואים שירת כעוזר קמ"ן חטיבה 16, קמ"ן אוגדה 720 וקמ"ן אוגדה 382, והגיע לדרגת רב-סרן‏[2]. למד משפטים באוניברסיטה העברית בירושלים. ריבלין כיהן כחבר מועצת המנהלים של אל על בין השנים 1981-1986, וכן כיו"ר המוסד לבטיחות ולגיהות בין השנים 1985-1988 וכיועץ המשפטי של קבוצת הכדורגל בית"ר ירושלים. ריבלין גר בירושלים בשכונת יפה נוף, נשוי לנחמה ואב לארבעה. הוא צמחוני מטעמי מצפון מצעירותו‏‏[3]. פעילותו הציבורית[עריכת קוד מקור | עריכה]

ריבלין, 2009

ריבלין בדיון בכנסת, 2011 ריבלין כיהן כחבר מועצת העיר ירושלים בין השנים 1978-1983. הוא המשיך בפעילות פוליטית, ושימש יו"ר סניף תנועת החרות בירושלים ב-1986, ויו"ר ארגון הליכוד בשנים 1988-1993. ב-1988 שקל ריבלין להתמודד על ראשות עיריית ירושלים, כאשר כיהן כסגנו של טדי קולק. הוא התמודד בבחירות הפנימיות בסניף הליכוד בירושלים על ראשות הרשימה, והיו שהעריכו שהיו לו סיכויים טובים לנצח את קולק בבחירות לראשות העיר. חבר הכנסת אהוד אולמרט זיהה סיכויים אלה, החליט לתמוך ביריבו של ריבלין, שמואל פרסבורגר, ואף קרא לאנשיו בסניף לבחור בו ולא בריבלין. פרסבורגר ניצח בבחירות הפנימיות והפסיד לקולק בבחירות על ראשות העיר. חמש שנים לאחר מכן, בבחירות שהתקיימו ב-1993 נבחר אולמרט למועמד הליכוד לראשות העיר והחליט שלא לשבץ את ריבלין ברשימה למועצת העיר, זאת למרות היותו של ריבלין דמות מפתח בסניף ולמרות הציפיות שישבץ אותו במקום השני.‏‏[4] נבחר לראשונה לכנסת ב-1988, ובשנית ב-1996, ומכהן בה עד היום. בכנסת ה-15 שימש ריבלין יו"ר סיעת הליכוד וכנציג האופוזיציה בוועדה לבחירת שופטים. כשהורכבה ממשלת הליכוד ב-2001, הוא נאלץ לוותר על תיק המשפטים כיוון שהתנהלה נגדו חקירה. התיק נסגר מאוחר יותר מפאת חוסר אשמה. ריבלין נאלץ להסתפק בתפקיד שר התקשורת, והמקרה הותיר בו משקע לא מבוטל כלפי מערכות האכיפה. ב-19 בפברואר 2003, י"ז באדר א' ה'תשס"ג נבחר לכהן כיושב ראש הכנסת ה-16. בתפקידו זה הוא התעמת עם השופט אהרן ברק על רקע מפעל האקטיביזם השיפוטי שהוביל כנשיא בית המשפט העליון‏[5]. ריבלין התנגד לתוכנית ההתנתקות, אך הוא לא הצטרף ל"מורדי הליכוד" וקרא בכל הזדמנות לכל הצדדים המעורבים לשמור על איפוק, לציית לחוק ולמנוע קרע בעם. התבטאויותיו כנגד ראש הממשלה אריאל שרון גרמו לקרע בין האישים. בכנסת ה-17 היה חבר בוועדות הכספים, העלייה, הקליטה והתפוצות, בוועדה לזכויות הילד, בשדולה למען ירושלים ובשדולה למען הדרוזים והצ'רקסים. באפריל 2007 הכריז ריבלין באופן רשמי כי בכוונתו להתמודד על תפקיד נשיא מדינת ישראל לאחר סיום כהונתו של משה קצב‏[6]. בסיבוב הראשון של ההצבעה לנשיאות בכנסת, שהתקיימה ביום 13 ביוני 2007, הגיע למקום השני (37 קולות לעומת 58 קולות לשמעון פרס). ריבלין החליט לפרוש, הכריז בהתרגשות "יחי נשיא המדינה, תחי מדינת ישראל" וקרא לחברי הכנסת לתמוך בשמעון פרס פה אחד. בשנת 2012 קיבל את אות אביר איכות השלטון מטעם התנועה לאיכות השלטון. ב-30 במרץ 2009 נבחר לכהן בפעם השנייה כיושב ראש הכנסת וב-5 בינואר 2013 סיים את תפקידו. קישורים חיצוניים[עריכת קוד מקור | עריכה]

מיזמי קרן ויקימדיה ויקיציטוט ציטוטים בוויקיציטוט: ראובן ריבלין ויקישיתוף תמונות ומדיה בוויקישיתוף: ראובן ריבלין ראובן ריבלין, באתר הכנסת ראובן ריבלין, באתר כנסת פתוחה פרוטקול מליאת הכנסת, דיון על בחירת יושב-ראש הכנסת השש עשרה, באתר הכנסת דבר יו"ר הכנסת, ריבלין, בערב יום העצמאות ה-‎57, התשס"ה, באתר הכנסת לירון מרוז, רובי ריבלין לא ייתן לקדנציה הקודמת שלו בראשות הכנסת לקלקל את זו הנוכחית, באתר הארץ, 8 במאי 2009 חן שליטא, ‏"אם גם בפעם השנייה מוליכים אותי שולל, אז כנראה אני טיפש", באתר גלובס, 6 ביולי 2013 הערות שוליים[עריכת קוד מקור | עריכה]

^ ריבלין יוסף יואל (בן ראובן ריבלין ואיטה רבקה שפירא) וריבלין רחל "ריי" (בת אליהו יוסף ריבלין ואלטע זיסענוויין) באתר משפחת ריבלין. ^ אפי מלצר ורון כתרי, "בנושא האיראני המערכת המבקרת של הכנסת שואלת שאלות וגם מקבלת תשובות", מבט מל"מ 64, אוקטובר 2012 ^ ‏לפי עדותו מעל בימת הכנסת, 28.10.2009: "אני צמחוני. הכלב שלי נלקח לאיזו מכלאה, כי הוא נשך, או היה נדמה למישהו שהוא נשך אותו, וזה היה ליד בית-מטבחיים, הקרנטינה. כשראיתי איך שוחטים בעלי-חיים – מאז נהייתי צמחוני. זה כבר נושא של יותר מ-40 שנה."‏ ^ ‏זעקי ארץ מושחתת, אריה אבנרי‏ ^ ריבלין: בג"ץ מוביל הפיכה שלטונית, באתר ערוץ 7, 25 במאי 2003 ^ ריבלין הודיע רשמית: "אני רץ לנשיאות", באתר ynet‏

[הסתרה] שרי הדואר והתקשורת בממשלות ישראל

שרי הדואר: מרדכי נורוק · יוסף בורג · ישראל ברזילי · בנימין מינץ · אליהו ששון · ישראל ישעיהו-שרעבי · אלימלך-שמעון רימלט שרי התקשורת: שמעון פרס · אהרן אוזן · יצחק רבין · אהרן אוזן · מנחם בגין · מאיר עמית · יצחק מודעי · יורם ארידור · מרדכי צפורי · אמנון רובינשטיין · גד יעקבי · רפאל פנחסי · משה שחל · שולמית אלוני · לימור לבנת · בנימין בן אליעזר · ראובן ריבלין · אריאל שרון · אהוד אולמרט · דליה איציק · אברהם הירשזון · אריאל אטיאס · משה כחלון · גלעד ארדן

[הסתרה] יושבי ראש הכנסת

יוסף שפרינצק • נחום ניר-רפאלקס • קדיש לוז • ראובן ברקת • ישראל ישעיהו-שרעבי • יצחק שמיר • יצחק ברמן • מנחם סבידור • שלמה הלל • דב שילנסקי • שבח וייס • דן תיכון • אברהם בורג • ראובן ריבלין • דליה איציק • ראובן ריבלין • יולי אדלשטיין משכן הכנסת

[הסתרה] חברי הכנסת המכהנים

סיעות הקואליציה של ממשלת ישראל השלושים ושלוש (חברי הכנסת המודגשים משמשים גם כשרים) הליכוד - ישראל ביתנו נתניהו • ליברמן • סער • שמיר • ארדן • שלום • לנדאו • ישראל כ"ץ • דנון • לנדבר • ריבלין • יעלון • אהרונוביץ' • אלקין • חוטובלי • לוי-אבקסיס • לוין • אדלשטיין • קירשנבאום • חיים כץ • רגב • רותם • פייגלין • שטייניץ • אילטוב • הנגבי • לבנת • עמאר • אקוניס • גמליאל • אוחיון יש עתיד לפיד • פירון • גרמן • מאיר כהן • פרי • שלח • לביא • רזבוזוב • קול • אלהרר • לוי • סולומון • קלדרון • תמנו-שטה • פרנקל • קריב • ליפמן • טופורובסקי • הופמן הבית היהודי בנט • אריאל • סלומיאנסקי • בן דהן • שקד • אורבך • כלפה • וורצמן • יוגב • סטרוק • שטבון • מועלם התנועה לבני • מצנע • פרץ • שטרן • שטרית • צור סיעות האופוזיציה העבודה יחימוביץ' • הרצוג • כבל • מרב מיכאלי • בן אליעזר • בר • בר-לב • שפיר • ברוורמן • מרגלית • שמולי • רוזנטל • בירן • שי • מזרחי ש"ס ישי • דרעי • אטיאס • יצחק כהן • נהרי • אמנון כהן • מרגי • אזולאי • וקנין • זאב • אברהם מיכאלי יהדות התורה ליצמן • גפני • פרוש • מקלב • מוזס • אייכלר • אשר מרצ גלאון • גילאון • הורוביץ • רוזין • פריג' • זנדברג רע"מ-תע"ל-מד"ע צרצור • טיבי • גנאים • אבו עראר חד"ש ברכה • סוויד • חנין • אגבאריה בל"ד זחאלקה • זועבי • גטאס קדימה מופז • חסון קטגוריות: רשימת חברי הכנסתשרי הדואר והתקשורת בממשלות ישראליושבי ראש הכנסתזוכי אות אביר איכות השלטוןחברי הכנסת השתים עשרהחברי הכנסת הארבע עשרהחברי הכנסת החמש עשרהחברי הכנסת השש עשרהחברי הכנסת השבע עשרהחברי הכנסת השמונה עשרהחברי הכנסת התשע עשרהחברי כנסת מטעם הליכודחברי כנסת מטעם הליכוד-צומתחברי כנסת מטעם רשימת הליכוד-גשר-צומתחברי מועצת העיר ירושליםיועצים משפטייםמועמדים לתפקיד נשיא מדינת ישראלמשפחת ריבליןעורכי דין ישראליםצמחונים ישראלים

Re'uven Rivlin Re'uven Rivlin ראובן ריבלין Re'uven Rivlin 14. a 16. předseda Knesetu Ve funkci: 2009 – 2013 Předchůdce Dalia Icik Nástupce Juli-Joel Edelstein Ve funkci: 2003 – 2006 Předchůdce Avraham Burg Nástupce Dalia Icik Narození 9. září 1939 (74 let) Jeruzalém, Britský mandát Palestina (dnes Izrael) Politický subjekt Likud Kneset 12., 14., 15., 16., 17., 18., 19. Vzdělání Hebrejská univerzita Vojenská služba Sloužil Izraelské obranné síly Hodnost major Re'uven Rivlin (hebrejsky: ראובן ריבלין‎, * 9. září 1939, Jeruzalém) je izraelský právník, politik a poslanec Knesetu za stranu Likud. V letech 2003 až 2006 a poté znovu v letech 2009 až 2013 byl předsedou Knesetu. V minulosti zastával v izraelské vládě post ministra komunikací a v roce 2007 byl kandidátem Likudu ve volbě izraelského prezidenta. Svou kandidaturu však stáhl po prvním kole, když bylo zřejmé, že kandidát Kadimy Šimon Peres má dostatečně velkou podporu na to, aby byl zvolen. Obsah [skrýt] 1 Biografie 2 Odkazy 2.1 Reference 2.2 Externí odkazy Biografie[editovat | editovat zdroj]

Narodil se v Jeruzalémě za dob britské mandátní Palestiny a po studiu na gymnáziu Rechavja vystudoval práva na Hebrejské univerzitě v Jeruzalémě. Poprvé byl do Knesetu zvolen v roce 1988 a v letech 1988 až 1993 byl předsedou Likudu. O poslanecký mandát přišel v roce 1992, ale v následujících volbách v roce 1996 byl opětovně zvolen. Poslancem byl i ve volbách v roce 1999 a v roce 2001 byl jmenován ministrem komunikací ve vládě Ariela Šarona a tento post zastával až do roku 2003, kdy byl zvolen předsedou Knesetu. Během svého funkčního období byl kritizován za prolomení tradice neutrality funkce, když byl jedním z nejtvrdších kritiků Šaronova plánu stažení z Pásma Gazy. Poslancem byl opětovně zvolen i v letech 2006 a 2009. V roce 2007 se zúčastnil prezidentských voleb, kde kandidoval proti Šimonu Peresovi a Colette Avital. V prvním kole se umístil na druhém místě se ziskem 37 hlasů a před druhým kolem hlasování svou kandidaturu stáhl.[1] Ve volbách v roce 2013 svůj poslanecký mandát obhájil. Je ženatý a má čtyři děti. Od 60. let je vegetarián.[2] Odkazy[editovat | editovat zdroj]

Reference[editovat | editovat zdroj] V tomto článku byl použit překlad textu z článku Reuven Rivlin na anglické Wikipedii. Skočit nahoru ↑ MUALEM, Mazal. President-elect Shimon Peres: My job is to unite Israeli society [online]. Haaretz, 2007-06-13, [cit. 2011-04-24]. Dostupné online. (anglicky) Skočit nahoru ↑ LIS, Jonathan. Knesset: Animals don't have legal rights [online]. Haaretz, 2009-10-29, [cit. 2011-01-15]. Dostupné online. (anglicky) Externí odkazy[editovat | editovat zdroj]

Re'uven Rivlin na Wikicitátech

(anglicky) Kneset - Re'uven Rivlin [skrýt]Předsedové Knesetu Šprincak (1949–59) · Nir (1959) · Luz (1959–69) · Barkat (1969–72) · Ješa'jahu (1972–77) · Šamir (1977–80) · Berman (1980–81) · Savidor (1981–84) · Hilel (1984–88) · Šilansky (1988–92) · Weiss (1992–96) · Tichon (1996–99) · Burg (1999–2003) · Rivlin (2003–06) · Iciková (2006–09) · Rivlin (2009–2013) · Edelstein (2013–současnost) [skrýt]Ministři komunikací Izraele Nurok (1952) · Burg (1952–58) · Barzilaj (1958–59) · Minc (1960–61) · Sason (1961–67) · Ješa'jahu (1967–69) · Rimalt (1969–70) · Peres (1970–74) · Uzan (1974) · Rabin (1974–75) · Uzan (1975–77) · Begin (1977) · Amit (1977–78) · Moda'i (1979–80) · Aridor (1981) · Cipori (1981–84) · Rubinstein (1984–87) · Ja'akovi (1987–90) · Pinchasi (1990–92) · Šachal (1992–93) · Aloniová (1993–96) · Livnat (1996–99) · Ben Eliezer (1999–2001) · Rivlin (2001–03) · Šaron (2003) · Olmert (2003–05) · Icik (2005) · Hirschson (2006) · Atias (2006–2009) · Kachlon (2009–2013) · Erdan (2013–současnost) [skrýt]Člen Knesetu [skrýt]Členové devatenáctého Knesetu zvoleného roku 2013 Likud bejtejnu Netanjahu · Lieberman · Sa'ar · Šamir · Erdan · Šalom · Landau · Jisra'el Kac · Danon · Landver · Rivlin · Ja'alon · Aharonovič · Elkin · Chotovely · Levy · Levin · Edelstein · Kirschenbaum · Chajim Kac · Regev · Rotem · Feiglin · Steinitz · Ilatov · Hanegbi · Livnat · Amar · Akunis · Gamli'el · Ochajon Ješ atid Lapid · Piron · German · Kohen · Peri · Šelach · Lavie · Razvozov · Kol · Elharar · Levy · Solomon · Calderon · Tamano-Šata · Frenkel · Kariv · Lipman · Toporovsky · Hoffman Izr. strana práce Jachimovič · Herzog · Kabel · Micha'eli · Ben Eliezer · Bar · Bar-Lev · Šafir · Braverman · Margalit · Šmuli · Rosenthal · Biran · Šaj · Mizrachi Židovský domov Benet · Ari'el · Slomi'anski · Ben-Dahan · Šaked · Orbach · Kalfa · Varcman · Jogev · Strook · Chetboun · Mu'alem Šas Jišaj · Deri · Atias · Jicchak Kohen · Nahari · Amnon Kohen · Margi · Azulaj · Vaknin · Ze'ev · Michaeli Sjednoc. judaismus Tóry Litzman · Gafni · Poruš · Maklev · Mozes · Eichler · Ašer ha-Tnu'a Livni · Micna · Perec · Štern · Šítrit · Cur Merec Gal-On · Gil'on · Horowitz · Rozin · Farídž · Zandberg Sjednoc. arab. kandidátka-Ta'al Sarsúr · Tíbí · Ghnaim · Abú Arár Chadaš Baraka · Sweid · Chenin · Aghbáríja Balad Zahalka · Zuabí · Ghattás Kadima Mofaz · Chason [skrýt]Členové osmnáctého Knesetu zvoleného roku 2009 Kadima Livni (pak Celner) · Mofaz · Icik · Bar-On · Šítrit (přešel do ha-Tnu'a) · Avraham · Dichter (pak Dabbah) · Solodkin · Jo'el Chason (přešel do ha-Tnu'a) · Ezra (pak Hasson) · Edri · Aflalo (pak Du'an) · Bielski · Tiroš · Šaj · Mola (přešel do ha-Tnu'a) · Tiviajev (přešel do ha-Tnu'a) · Wahabi (přešel do ha-Tnu'a) · Adato (přešla do ha-Tnu'a) · Plesner · Chermeš · Jisra'el Chason · Bibi · Šneler · Zu'arec (přešla do ha-Tnu'a) · Ramon (pak Šamalov-Berkovič) · Hanegbi (pak Abesadze) · Boim (pak Avital) Likud Netanjahu · Sa'ar · Erdan · Rivlin · Begin · Kachlon · Šalom · Ja'alon · Steinitz · Nas · Jisra'el Kac · Edelstein · Livnat · Chajim Kac · Peled (pak Adamso) · Ejtan · Meridor · Chotovely · Gamli'el · Elkin · Levin · Pinjan · Qará · Danon · Ša'ama · Akunis · Regev Jisra'el Bejtejnu Lieberman · Landau · Misežnikov · Aharonovič · Landver · Levy · Ajalon · Rotem · Micha'eli · Kirschenbaum · Ilatov · Amar · Matalon · Šemtov · Miller Izr. str. práce Barak (přešel do Acma'ut) · Herzog · Braverman · Jachimovič · Vilnaj (přešel do Acma'ut, pak Šanán) · Kabel · Ben Eliezer · Perec (pak Marci'ano) · Ben Simon · Simchon (přešel do Acma'ut) · Noked (přešla do Acma'ut) · Pines-Paz (pak Wilf, přešla do Acma'ut) · Tamir (pak Madžádala) Šas Jišaj · Atias · Jicchak Kohen · Amnon Kohen · Nahari · Margi · Azulaj · Vaknin · Ze'ev · Amsalem (přešel do Am šalem) · Michaeli Sjednoc. judaismus Tóry Litzman · Gafni · Poruš (pak Eichler) · Maklev · Mozes Sjednoc. arab. kandid.-Ta'al Sarsúr · Tíbí · as-Sána (přešel do Arab. dem. str.) · Ghnaim Národní jednota Kac · Ari'el · Eldad (přešel do Ocma le-Jisra'el) · Ben Ari (přešel do Ocma le-Jisra'el) Chadaš Baraka · Sweid · Chenin · Aghbáríja Nové hnutí-Merec Oron (pak Gal-On) · Gil'on · Horowitz Židovský domov Hershkowitz · Orlev · Orbach Balad Zahalka · Nafa · Zuabí [skrýt]Členové sedmnáctého Knesetu zvoleného roku 2006 Kadima Olmert · Livni · Šítrit · Dichter · Solodkin · Ramon · Mofaz · Hanegbi · Hirschson · Ezra· Bar-On · Icik · Boim · Edri · Elkin · Wahabi · Avraham · Ben Sason · Aflalo · Tal · Tiroš · Šneler · Nudelman · Dotan · Chason · Chermeš (původně Reichman) · Ben Jisra'el (původně Peres) · Plesner (původně Breznic) · Mola (původně Jicchaki) Izraelská strana práce-Mejmad Perec · Herzog · Pines-Paz · Braverman · Tamir · Ajalon · Kabel · Ben Eliezer · Jachimovič · Melchi'or · Vilnaj · Avital · Chilu · Simchon · Noked · Marci'ano · Madžádala · Šanán (původně Sne) · Litinecki (původně Jatom) Šas Jišaj · Jicchak Kohen · Amnon Kohen · Nahari · Atias · Azulaj · Vaknin · Ze'ev · Margi · Amsalem · Michaeli · Bahajna (původně Benizri) Likud Netanjahu · Šalom · Kachlon · Erdan · Sa'ar · Ejtan · Rivlin · Steinitz · Livnat · Jisra'el Kac · Chajim Kac (původně Šaransky) · Edelstein (původně Nave) Jisra'el Bejtejnu Lieberman · Chason · Šagal · Tartman · Misežnikov · Landver · Aharonovič · Ilatov · Miller · Šemtov · Rotem (původně Štern) Národní jednota-Národní náboženská strana Elon · Orlev · Hendel · Ejtam · Slomi'anski · Levy · Gab'aj · Eldad · Ari'el Gil Ejtan · Ben Jezri · Šaroni · Ziv · Galanti · Glazer (přešel do ha-Derech ha-Tova) · Marom Šalev Sjednocený judaismus Tóry Litzman · Poruš · Gafni · Halpert · Maklev (původně Kohen) · Pollack (původně Ravic) Merec-Jachad Oron · Kohen · Gal-On · Vilan · Greenfeld (původně Bejlin) Sjednocená arabská kandidátka Sarsúr · Tíbí · as-Sána · Zakur Chadaš Baraka · Sweid · Chenin Balad Zahalka · Táhá · Nafa (původně Bišára) [skrýt]Členové šestnáctého Knesetu zvoleného roku 2003 Likud Ariel Šaron (odešel do Kadimy) · Netanjahu · Hanegbi (odešel do Kadimy) (pak Rosenblum) · Šalom · Nave · Livnat · Jisra'el Kac · Ezra (odešel do Kadimy) · Blumenthal · Landau · Gamli'el · Steinitz · Livni (odešla do Kadimy)· Ejtan · Šítrit (odešel do Kadimy) · Levy · Avraham (odešla do Kadimy) · Sa'ar · Benlulu · Racon · Wahabi (odešel do Kadimy) · Edri (odešel do Kadimy) · Jatom · Aflalo (odešel do Kadimy) · Kachlon · Omri Šaron (pak Mena) · Gorlovski · Gavri'eli · Erdan · Bar-On (odešel do Kadimy) · Chazan · Olmert (odešel do Kadimy) · Nas · Boim (odešel do Kadimy) · Hirschson (odešel do Kadimy) · Rivlin · Chajim Kac · Qará Izraelská strana práce-Mejmad Micna (pak Taríf, pak Cur) · Ben Eliezer · Peres (pak Širy) · Vilnaj · Burg (pak Madžádala) · Icik (pak Jechezk'el, pak Koren) · Pines-Paz · Sne · Tamir · Melchi'or · Herzog · Ramon (pak Oš'aja, pak Ilan) · Jatom · Kabel · Šochat (pak Landver, pak Angelová, pak Dobrin) · Avital · Simchon · Noked · Ben Menachem Šinuj Lapid (odešel do Chec) · Poraz (odešel do Chec) · Na'ot (pak Golan) · Paricky (odešel do Calaš) · Sandberg (odešel do Chec) · Brailovsky (odešel do Chec) · Šalgi (odešel do Chec) · Polišuk-Bloch (odešel do Chec) · Chen (odešel do Chec) · Brizon (odešel do Chec) · Racabi · Livni (odešla do Chec)· Lejbovič · Doron (odešel do Chec) · Jasinov (odešel do ha-Olim) Šas Jišaj · Benizri · Dahan · Amnon Kohen · Jicchak Kohen · Azulaj · Nahari · Vaknin · Perec (pak Hugi)· Ze'ev · Margi Národní jednota Lieberman (pak Kohen) · Elon · Štern (odešel do Jisra'el Bejtejnu) · Hendel · Nudelman (pak Tartman) · Ari'el · Eldad Merec-Jachad Sarid · Oron · Kohen · Gal-On · Bronfman · Vilan Národní náboženská strana Ejtam (odešel do Achi) · Orlev · Jahalom · Levy (odešel do Achi) · Finkelstein · Slomi'anski Sjednocený judaismus Tóry Litzman (odešel do Agudat Jisra'el) · Ravic (odešel do Degel ha-Tora) · Poruš (odešel do Agudat Jisra'el) · Gafni (odešel do Degel ha-Tora) · Eichler (odešel do Agudat Jisra'el) (pak Halpert) Chadaš Baraka · Machúl · Tíbí (odešel do Ta'al) Am Echad Perec (sloučení se Stranou práce) · Kohen (sloučení se Stranou práce) · Tal (odešel do Kadimy) Balad Bišára · Zahalka · Táhá Jisra'el be-Alija Solodkin (sloučení s Likudem) · Edelstein (sloučení s Likudem) Sjednocená arabská kandidátka ad-Dahámaša · as-Sána [skrýt]Členové patnáctého Knesetu zvoleného roku 1999 Jeden Izrael Barak (pak Kabel) · Peres · David Levy (odešel do Gešer) · Ben Ami (pak Noked)· Bejlin (pak Ben Menachem) · Vilnaj (pak Avital) · Burg · Kohen (pak Rešef) · Bar'am (pak Oš'aja) · Icik · Ben Eliezer · Ramon · Goldschmidt (pak Miš'ani) · Šochat · Dajan · Melchi'or · Maxim Levy (odešel do Gešer) (pak Gil'ad) · Sne · Masálaha · Jechezk'el · Landver · Taríf · Simchon · Kac · Širy Likud Netanjahu (pak Steinitz) · Šalom · Kacav (pak Boim) · Livnat · Šitrit · Ezra · Blumenthal · Šaron · Landau · Rivlin · Nave · Hanegbi · Kac · Ejtan · Maca (pak Kohen) · Arens · Hirschson · Livni · Qará Šas Gamli'el · Suisa · Jišaj · Benizri · Jicchak Kohen · Amnon Kohen · Dahan · Azulaj · Tal (pak Cabari) · Vaknin · Malul · Nahari · Saban · Ze'ev · Perec · Hugi · G'agula Merec Sarid · Kohen · Oron (pak Raz) · Rubinstein (pak Even) · Ma'or · Gal-On · Vilan · Gil'on · Chazan · Džabára Jisra'el be-Alija Šaransky · Edelstein · Bronfman (odešel do Bechira Demokratit) · Solodkin · Riger · Cinker (odešel do Bechira Demokratit) Šinuj Lapid · Poraz · Na'ot · Paricky · Sandberg · Brailovsky Mifleget ha-Merkaz Mordechaj (pak Lasri, odešel do Likud) · Lipkin-Šachak (odešel do Derech Chadaša) (pak Ronen) · Meridor · Milo (odešel do Likud) · Savir (odešel do Derech Chadaša) (pak Magen) · Rabin-Pelosof (odešla do Derech Chadaša) Národní náboženská strana Levy (pak Langental) · Drukman · Jahalom · Bibi · Orlev Sjednocený judaismus Tóry Poruš · Ravic · Litzman · Gafni · Halpert Sjednocená arabská kandidátka ad-Dahámaša · as-Sána · Mach'amid (odešel do Brit Le'umit Mitkademet) · Chatíb (odešel do Arab. nár. strany) · Kanaán (odešel do Arab. nár. strany) Národní jednota Ze'evi (pak Ari'el) · Porat (pak Hendel) · Kleiner (odešel do Cherut - Národní hnutí) · Elon Chadaš Baraka · Machúl · Gožansky Jisra'el Bejtejnu Lieberman · Štern · Nudelman · Kohen Balad Bišára · Tíbí (odešel do Ta'al) Am Echad Perec · Kac [skrýt]Členové čtrnáctého Knesetu zvoleného roku 1996 Izraelská strana práce M'asala (odešel do Am Echad) • Perec (odešel do Am Echad) • Šochat • Jechezk'el • Ben Eliezer • Icik • Liba'i (pak Kabel) • Oš'aja • Sne • Barak • Ben Menachem • Goldschmidt• Mejrom (odešel do Mifleget ha-Merkaz) • Ramon • Goldman • Šachal (pak Jahjá) • Masálaha • Zvili (odešel do Mifleget ha-Merkaz) • Pines-Paz • Or • Kohen • Edri • Elul • Taríf • Simchon • Weiss • Peres • Ben Ami • Landver • Bar'am • Dajan • Jahav • Bejlin • Kac Likud-Gešer-Comet Šaron • Hirschson • Netanjahu • Begin (odešel do Cherut-Nár. hnutí) • Meridor (odešel do Mifleget ha-Merkaz) • Tichon • Levy • Magen (odešel do Mifleget ha-Merkaz) • Re'em (odešel do Cherut-Nár. hnutí) • Olmert (pak Kac) • Ben Elisar (pak Rivlin) • Sandberg (odešel do Mifleget ha-Merkaz, potom do Šinuj) • Ezra • Dajan • Maca • Livnat • Levy • Šitrit • Ejtan • Kleiner (odešel do Cherut-Nár. hnutí) • Kacav • Peled (odešel do Mechora, potom do Moledet) • Blumenthal • Badaš (pak Šmu'eli) • Ejtan • Amor • Šalom • Hanegbi • Landau • Lancry • Mordechaj (odešel do Mifleget ha-Merkaz) • Boim Šas Deri • Gamli'el • Azulaj • Tal • Jišaj • Dahan • Pinchasi • Benizri • Kohen • Vaknin Národní náboženská strana Šaki • Stern (pak Slomi'anski) • Porat (odešel do Tkuma) • Jahalom • Ben Cur • Bibi • Levy • Hammer (pak Gab'aj) • Hendel (odešel do Tkuma) Merec Rubinstein • Ma'or • Poraz (odešel do Šinuj) • Zucker (odešel mezi nezařazené) • Oron • Chazan • Kohen • Jachjá • Sarid Jisra'el be-Alija Solodkin • Nudelman (odešel do Jisra'el ha-Mitchadešet) • Šaransky • Bronfman • Edelstein Štern (odešel do Jisra'el ha-Mitchadešet) • Weinberg Chadaš-Balad Saad • Bišára • Mach'amid • Salím • Gožansky Sjednocený judaismus Tóry Ravic • Poruš • Gafni (pak Leizerson) • Halpert ha-Derech ha-Šlišit Lubocky • Kahalani • Zisman (odešel mezi nezařazené) • Har'el Arab. dem. str.- Sjednoc. arab. kandidátka ad-Dahámaša • Darávaša • as-Sána • Chatíb Moledet Elon • Ze'evi [skrýt]Členové dvanáctého Knesetu zvoleného roku 1988 Likud Abuchacira • Amor • Arens • Begin • Ben Elisar • Doron • Ejtan • Eli • Gadot • Goldberg (odešel do Nové liberál. strany, pak návrat do Likudu) • Goldstein (odešel do Nové liberál. strany) • Gruper (odešel do Nové liberál. strany) • Hanegbi • Hurvic • Kacav • Kohen (pak Kleiner) • Korfu • Livnat • Landau • Levy • Lin • Magen • Maca • Meridor • Milo • Moda'i (odešel do Nové liberál. strany) • Netanjahu • Nisim • Olmert • Pat • Perach • Rivlin • Sagui • Šam'aj • Šamir • Šarir (odešel do Nové liberál. strany, pak návrat do Likudu) • Šaron • Šilansky • Šoval (pak Kaufman) • Tichon • Weinstein Ma'arach Arad • Arbeli-Almozlino • Bar Lev • Bar Zohar • Bar'am • Bejlin • Ben Eliezer • Ben Menachem • Burg • Cur • Eli Dajan • Edri • Eli'av • Gal • Goldman • Efrajim Gur (odešel do Achdut le-Ma'an ha-Šalom ve-ha-Alija) • Mordechaj Gur • Chariš • Hilel • Kac-Oz • Kesar • Kohen • Liba'i • Masálaha • Mejrom • Namir • Navon • Peres • Perec • Rabin • Ramon • Šachal • Šitrit • Šochat • Solodar • Weiss • Weizman (pak Taríf) • Ja'akobi • Zisman Šas Azran • Dajan • Gamli'el • Levy • Perec (odešel do Morija) • Pinchasi Agudat Jisra'el Feldman • Halpert • Mizrachi (odešel do Ge'ulat Jisra'el) • Poruš • Verdiger Rac Aloni • Kohen • Sarid • Viršubski • Zucker Národní náboženská strana Bibi • Hammer • Levy • Porat • Šaki Chadaš Biton (odešel mezi nezařazené, pak Černí panteři) • Túbí (pak Gožansky) • Vilner (pak Mach'amid) • Zi'ad (pak Nafáa) Techija Kohen • Ne'eman (pak Šafat) • Waldman (pak Ha'ecni) Mapam Caban • Fáris • Oron Comet Cidon • Ejtan Moledet Šprincak • Ze'evi Šinuj Poraz • Rubinstein Degel ha-Tora Gafni • Ravic Progresivní kandidátka za mír Míárí Arabská demokratická strana Darávaša poznámka: abecední řazení, nikoliv podle pozice na kandidátní listině Portály: Izrael Kategorie: Členové KnesetuNarození 1939Žijící lidéIzraelští ŽidéMinistři vlád IzraeleAbsolventi Hebrejské univerzity v JeruzaléměIzraelští právníciIzraelští vegetariániSabrovéJeruzalémští rodáciČlenové Likudu

Reuven Rivlin

Reuven Rivlin Reuven "Rubi" Rivlin (hebräisch ‏ראובן ריבלין‎‎) (* 9. September 1939 in Jerusalem, britisches Mandatsgebiet Palästina) ist ein israelischer Jurist und Politiker des Likud-Blocks. 2009 wurde er zum Präsidenten der Knesset gewählt; diesen Posten hatte er bereits 2003–2006 innegehabt. Rivlin studierte Rechtswissenschaften an der Hebräischen Universität in Jerusalem und wurde erstmals im Jahre 1988 in die Knesset gewählt. Von 1988 bis 1993 war er Vorsitzender des Likud. Er verlor seinen Parlamentssitz 1992, konnte aber vier Jahre später wieder in die Knesset einziehen. Ariel Scharon berief ihn zum Minister für Kommunikation. 2003 wechselte er ins Amt des Parlamentspräsidenten. Während seiner Amtszeit wurde Rivlin vorgeworfen, dass er die nötige Neutralität vermissen ließ. Er profilierte sich als scharfer Kritiker des Scharon-Plans für einen Rückzug Israels aus dem Gazastreifen. 2007 trat Rivlin als Kandidat des Likuds zur Präsidentschaftswahl an. Allerdings zog er seine Bewerbung nach dem ersten Wahlgang zurück, als deutlich wurde, dass Schimon Peres von der Kadima eine Mehrheit gewinnen würde. Er ist verheiratet und hat vier Kinder. Weblinks[Bearbeiten]

Commons: Reuven Rivlin – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien

EinklappenStaatswappen von Israel Sprecher der Knesset Yosef Sprinzak | Nahum Nir | Kadish Luz | Reuven Barkat | Yisrael Yeshayahu-Sharabi | Jitzchak Schamir | Yitzhak Berman | Menachem Savidor | Schlomo Hillel | Dov Shilansky | Schewach Weiss | Dan Tichon | Avraham Burg | Reuven Rivlin | Dalia Itzik | Reuven Rivlin

Kategorien: Knesset-AbgeordneterPerson im NahostkonfliktIsraeliKommunikationsminister (Israel)Geboren 1939Mann

Reuven Rivlin

Reuven Rivlin Reuven Rivlin (hepreaksi ‏ראובן ריבלין‎‎, s. 9. syyskuuta 1939) on israelilainen lakimies, Likud-puoluetta edustava poliitikko ja knessetin entinen puhemies. 2007 hän oli Likudin presidenttiehdokas. Rivlin valittiin knessetiin ensimmäisen kerran 1988. Hän on ollut Likudin puheenjohtaja 1988–1993. Hän oli viestintäministeri Ariel Sharonin hallituksessa vuodesta 2001 vuoteen 2003, jolloin hänet valittiin knessetin puhemieheksi. Hän on naimisissa ja hänellä on neljä lasta. Aiheesta muualla[muokkaa | muokkaa wikitekstiä]

http://www.knesset.gov.il/mk/eng/mk_eng.asp?id=114 Tämä poliitikkoon liittyvä artikkeli on tynkä. Voit auttaa Wikipediaa laajentamalla artikkelia. Luokat: Israelilaiset poliitikotVuonna 1939 syntyneet

Reuven Rivlin Reuven Rivlin ראובן ריבלין Reuven Rivlin Reuven Rivlin Fonctions 15e président de la Knesset de l'État d'Israël 2009 – 2013 Législature 18e Knesset Prédécesseur Dalia Itzik Successeur Yuli-Yoel Edelstein 14e président de la Knesset de l'État d'Israël 2003 – 2006 Législature 16e Knesset Prédécesseur Avraham Burg Successeur Dalia Itzik Ministre de la Communication 2001 – 2003 Président Moshe Katsav Premier ministre Ariel Sharon Prédécesseur Binyamin Ben-Eliezer Successeur Ariel Sharon (ad interim) Ehud Olmert Biographie Date de naissance 9 septembre 1939 (74 ans) Lieu de naissance Jérusalem, Israël Nationalité israélienne Parti politique Likoud Diplômé de Université hébraïque de Jérusalem Profession Politicien Reuven Rivlin modifier Consultez la documentation du modèle Reuveun Ruvi Rivlin, né le 9 septembre 1939, est un avocat israélien, homme politique, membre du Likoud, ancien président de la Knesset. En, 2007, candidat à la présidence de l'État d'Israël, soutenu par le Likoud, Reuvlen se retire après le premier tour de scrutin, étant écarté par l'ancien Premier ministre, Shimon Peres. Sommaire [masquer] 1 Biographie 1.1 Jeunesse et études 1.2 Carrière parlementaire 1.3 Vie personnelle 2 Notes et références Biographie[modifier | modifier le code]

Jeunesse et études[modifier | modifier le code] Né à Jérusalem, Rivlin a reçu un baccalauréat en droit de l'Université hébraïque de Jérusalem et a travaillé comme avocat. Carrière parlementaire[modifier | modifier le code] Rivlin fut d'abord membre du conseil municipal de la ville de Jérusalem à partir de 1978. Élu à la 12e Knesset en 1988, il occupa le poste politique de président du Likoud de 1988 à 1993, pendant cinq ans. Il a perdu son siège de député aux élections de 1992, mais il revient à la Knesset après les élections de 1996. Réélu député en 1999, il est nommé ministre des Communications en mars 2001, jusqu'à février 2003, lorsqu'il est élu président de la Knesset après les élections de 2003. Pendant son mandat de président du Parlement, il fut l'un des critiques les plus sévères d'Ariel Sharon sur la politique de désengagement, et a eu une confrontation publique avec Aharon Barak, juge en chef de la Cour suprême, à la suite des tentatives de la Cour suprême d'intervenir dans le processus législatif1. Rivlin est réélu en 2006 et 2009. En 2007, Rivlin se déclare candidat à l'élection présidentielle anticipée à la suite de la démission du président Moshe Katsav, soupçonné d'avoir abusé de l'une de ses subordonnées. Au premier tour, il se situe derrière le candidat de Kadima, Shimon Peres, avec 37 voix. Il renonce à sa candidature, ce qui permet l'élection de Peres, qui paraissait alors sans surprise. Le 30 mars 2009, les députés de la Knesset élisent Rivlin président de la Knesset avec une majorité de 90 voix sur les 120 députés que comptent le Parlement. En juin 2010, Rivlin s'est une nouvelle fois retrouvé au centre d'une polémique après avoir ignoré les conseils d'un comité qui a recommandé l'annulation du mandat de député de Haneen Zoabi pour avoir participé à la flottille de Gaza quelques semaines plus tôt. Cette ignorance est fermement condamnée par de nombreux députés et de la droite israélienne, mais les libéraux israéliens et étrangers louent alors l'impartialité de Rivlin ainsi que son courage à défendre la démocratie israélienne. Rubi Rivlin, pour sa première visite officielle en tant que président de la Knesset, a choisi la ville arabo-israélienne de Umm al-Fahm, juste au sud de la Galilée. Il était accompagné par Uri Orbach, parlementaire juif résidant dans la ville et Afu Agbariya, un simple résident musulman. Cette visite est alors considérée comme un symbole. Après le discours au mémorial israélien de Yad Vashem du pape Benoît XVI, qui a tenu plus tôt des déclarations sur l'adhésion obligatoire dans le service militaire allemand, Rivlin a réprimandé le pape, affirmant qu'il n'était pas d'accord avec son opinion. Le 29 avril 2010, il a dit qu'il « serait plutôt préférable d'accepter les Palestiniens comme des citoyens israéliens au lieu de diviser Israël et la Cisjordanie ; de cette façon, une solution de paix aux deux États est possible ». Vie personnelle[modifier | modifier le code] Rivlin est un descendant des disciples du Gaon de Vilna. Il est le fils de Joseph Joël Rivlin. Rivlin est marié et a quatre enfants. Notes et références[modifier | modifier le code]

↑ Biographie de Reuven Ravlin sur le site un-echo-israel.net [archive], 17 janvier 2006, mise à jour en février 2009. Portail de la politique Portail de la politique Portail d’Israël Portail d’Israël Catégories : Personnalité du sionismeMembre de la KnessetMinistre israélienPrésident de la KnessetNaissance en 1939Naissance à JérusalemPersonnalité du LikoudÉtudiant de l'université hébraïque de Jérusalem | [+]

Reuven Rivlin Dari Wikipedia bahasa Indonesia, ensiklopedia bebas

Reuven Rivlin Reuven "Rubi" Rivlin (lahir 9 September 1939; umur 74 tahun) adalah seorang pengacara dan politikus Israel, yang saat ini sedang menjabat sebagai ketua dari parlemen Israel, Knesset. Ia adalah anggota partai konservatif Likud. Sebagai seorang mantan Ketua Knesset, pada tahun 2007 ia pernah maju menjadi kandidat Presiden Israel sebagai calon dari Likud. Ia mundur setelah putaran pertama pemilihan selesai, yaitu ketika telah jelas bahwa kandidat partai Kadima, Shimon Peres, mendapat dukungan luas sehingga pasti menang dalam putaran kedua. Pranala luar[sunting | sunting sumber]

(Inggris)Reuven Rivlin dalam situs web resmi keluarga Rivlin Crystal personal.svg Artikel bertopik biografi politikus ini adalah sebuah rintisan. Anda dapat membantu Wikipedia dengan mengembangkannya. Kategori: Orang hidup berusia 74Tanggal kelahiran 9 SeptemberKelahiran 1939Menteri IsraelTokoh Israel

Reuven Rivlin[edytuj] Reuven Rivlin.jpg

Reuven Rivlin (hebr. ראובן ריבלין IPA: [ʁeʔuˈven ʁivˈlin], ur. 9 września 1939) – izraelski prawnik, polityk i obecny przewodniczący (speaker) Knessetu. Urodzony w Jerozolimie, ukończył studia na tamtejszym Uniwersytecie Hebrajskim. Po raz pierwszy wybrany do dwunastego Knessetu w 1988 toku. Był także członkiem czternastego, piętnastego i szesnastego Knessetu. Pełnił stanowisko ministra komunikacji od marca 2001 do lutego 2003, kiedy to został wybrany speakerem szesnastego Knessetu. Jest cżłonkiem partii Likud. Jest żonaty i ma czwórkę dzieci. [ukryj] p • d • e Ministrowie Komunikacji Izraela Mordehajs Nuroks (1952) • Yosef Burg (1952‑1958) • Israel Barzilai (1958-1959) • Biniamin Mintz (1960‑1961) • Elijahu Sasson (1961‑1967) • Israel Yeshayahu (1967‑1969) • Elimelekh Rimalt (1969‑1970) • Szymon Peres (1970–1974) • Aharon Uzan (1974) • Icchak Rabin (1974–1975) • Aharon Uzan (1975-1977) • Menachem Begin (1977) • Meir Amit (1977-1978) • Icchak Modai (1979-1980) • Yoram Aridor (1981) • Mordechai Tzipori (1981-1984) • Amnon Rubinstein (1984-1987) • Gad Yaacobi (1987-1990) • Rafael Pinhasi (1990-1992) • Moshe Shahal (1992-1993) • Shulamit Aloni (1993-1996) • Limor Livnat (1996-1999) • Binyamin Ben-Eliezer (1999-2001) • Reuven Rivlin (2001-2003) • Ariel Szaron (2003) • Ehud Olmert (2003-2005) • Dalia Itzik (2005) • Avraham Hirschson (2006) • Ariel Atias (2006-2009) • Moshe Kahlon (2009-) Godło Izraela Kategorie: Przewodniczący Parlamentu IzraelaIzraelscy ministrowieIzraelscy prawnicyUrodzeni w 1939Ludzie związani z Jerozolimą

Reuven Rivlin Origem: Wikipédia, a enciclopédia livre. Question book.svg Esta página ou secção não cita nenhuma fonte ou referência, o que compromete sua credibilidade (desde abril de 2011). Por favor, melhore este artigo providenciando fontes fiáveis e independentes, inserindo-as no corpo do texto por meio de notas de rodapé. Encontre fontes: Google — notícias, livros, acadêmico — Scirus — Bing. Veja como referenciar e citar as fontes.

Reuven Rivlin Reuven Rubi "Rivlin" ( Jerusalém, 09 de setembro de 1939) é um advogado, político israelense, atualmente presidente da Knesset. Ele pertence ao partido conservador Likud. Biografia[editar | editar código-fonte]

Nascido em Jerusalém , Bacharel em Direito da Universidade Hebraica de Jerusalém e trabalhou como advogado. Ele foi eleito para o Knesset em 1988, e atuou como presidente do Likud entre 1988 e 1993. Ele perdeu seu assento na eleição de 1992 , mas retornou ao Knesset após a eleições de 1996 . Re-eleito em 1999, foi nomeado ministro das Comunicações março 2001, com mandato até fevereiro de 2003, quando foi eleito Presidente do Knesset após a eleições de 2003 . Durante o seu mandato como presidente, ele foi criticado por quebrar a tradição de neutralidade. Rivlin foi reeleito em 2006 e 2009. Em 30 de março de 2009, com 90 votos dos 120, foi designado para presidir a Knesset. [Esconder] v • e Ministros das Comunicações de Israel Israel Nurock (1952) · Burg (1952-58) · Barzilai (1958-59) · Mintz (1960-61) · Sasson (1961-67) · Yeshayahu (1967-69) · Rimalt (1969-70) · Peres (1970-74) · Uzan (1974) · Rabin (1974-75) · Uzan (1975-77) · Begin (1977) · Amit (1977-78) · Moda'i (1979-80) · Aridor (1981) · Tzipori (1981-84) · Rubinstein (1984-87) · Yaacobi (1987-90) · Pinhasi (1990-92) · Shahal (1992-93) · Aloni (1993-96) · Livnat (1996-99) · Ben-Eliezer (1999-2001) · Rivlin (2001-03) · Sharon (2003) · Olmert (2003-05) · Itzik (2005) · Hirschson (2006) · Atias (2006-) Brasão de Israel Categorias: Ministros de IsraelPolíticos de IsraelMembros da Knesset

Reuven Rivlin De la Wikipedia, enciclopedia liberă

Reuven Rivlin Reuven Rivlin (ebraică: ראובן ריבלין, născut la 9 septembrie 1939, la Ierusalim) este un politician israelian, avocat de profesie. Face parte din partidul conservator Likud. Este președintele Knessetului, parlamentul israelian, din anul 2009, și a mai îndeplinit această funcție între anii 2003-2006. Date biografice[modificare]

Reuven Rivlin s-a născut la Ierusalim, în Palestina mandatară, ca fiu al orientalistului și arabologului Yossef Yoel Rivlin, profesor la Universitatea Ebraică și descendent al familiei Rivlin care s-a stabilit la Ierusalim în urmă cu mai multe generații, odata cu imigrarea învățăceilor rabinului Eliyahu Hagaon din Vilna. Reuven Rivlin a studiat dreptul la Universitatea Ebraica și, drept consecință a educației primite de la tatăl său, stăpânește bine limba arabă. Activitatea politică[modificare]

A fost membru al Knessetului din partea partidului Likud mai întâi între anii 1988-1992 și apoi a fost reales in Knesset începând din anul 1996. În trecut a încercat (in anul 1988) să fie ales primar al Ierusalimului (pierzand în favoarea primarului în funcție, Teddie Kollek) și în anul 2007 a candidat la funcția de președinte al Israelului, eșuând în fața candidaturii lui Shimon Peres. A îndeplinit ,între altele, funcția de ministru al telecomunicațiilor în primul cabinet Ariel Sharon. În anul 2007 s-a împotrivit cu vehemență aplicării planului lui Ariel Sharon de deconectare a Israelului de Fâșia Gaza. În multe rânduri a luat poziție împotriva încercărilor din partea unor factori naționaliști din rândurile evreilor de a limita drepturile de expresie ale unor deputați arabi israelieni, care obișnuiesc să atace consecvent și fără menajamente politica internă și externă a guvernelor țării. A boicotat ceremonia de la Memorialul Yad Vashem din Ierusalim la care a participat papa Benedict al XVI-lea. A fost deseori criticat pentru ceea ce s-a considerat de către unii, încălcări ale neutralității funcției de președinte al Knessetului. Reuven Rivlin este căsătorit și tatăl a patru copii. Din anii 1960 este vegetarian. Legături externe[modificare]

en Knesset: Reuven Rivlin en Reuven Rivlin în website-ul familiei Rivlin Flag of Israel.svg Acest articol biografic despre un israelian este deocamdată un ciot. Poți ajuta Wikipedia prin completarea lui! Categorii: Cioturi Biografii IsraelieniNașteri în 1939Politicieni israelieniConservatori evrei

Ривлин, Реувен [править | править исходный текст]Материал из Википедии — свободной энциклопедии Реувен Ривлин ראובן ריבלין Реувен Ривлин Флаг спикер кнессета Флаг 2003 год — 2006 год Предшественник: Авраам Бург Преемник: Далия Ицик Флаг спикер кнессета 2009 год — 2013 год Предшественник: Далия Ицик Преемник: Юлий Эдельштейн Флаг министр связи Израиля 7.3.2001 — 28.2.2003 Предшественник: Биньямин Бен-Элиэзер Преемник: Ариэль Шарон


Вероисповедание: Иудаизм Рождение: 9 сентября 1939 (74 года) Иерусалим , Palestine-Mandate-Ensign-1927-1948.svg Палестина Реувен Ривлин на Викискладе Реувен Ривлин (ивр. ראובן ריבלין‎; р. 9 сентября 1939, Иерусалим) — израильский политик и общественный деятель. Биография[править | править исходный текст]

Реувен Ривлин родился в Иерусалиме в семье известного профессора-востоковеда Йосефа Йоэля Ривлина. Военную службу по призыву завершил в звании лейтенанта. Дослужился до звания майора во время резервистской службы[1]. Изучал юриспруденцию в Еврейском университете Иерусалима. В 1978 году впервые избран в муниципалитет Иерусалима. С 1981 по 1986 год входил в совет директоров авиакомпании «Эль-Аль». В 1986 году возглавил иерусалимский филиал движения «Херут». В 1988 году выдвинул свою кандидатуру на пост мэра Иерусалима, но проиграл Тедди Коллеку. В том же году избран в кнессет от партии «Ликуд». С 1988 по 1993 год занимал пост председателя движения «Ликуд». В 1996 году избран в кнессет во второй раз, с тех пор переизбирался ещё четыре раза. Занимал должность министра связи в первом правительстве Ариэля Шарона. Был противником плана одностороннего размежевания, предложенного Шароном. В кнессете 15-го созыва выполнял обязанности вице-спикера, в кнессете 16-го созыва был избран спикером. Другие посты в кнессете включают должность председателя комиссии по борьбе с наркотиками (12-й созыв) и председателя двух подкомиссий в кнессете 17-го созыва. В кнессете 12-го и 14-го созывов входил в комиссию по иностранным делам и безопасности, в кнессете 14-го и 17-го созывов в финансовую комиссию. В 2007 году Ривлин выдвинул свою кандидатуру на пост Президента Израиля, но проиграл выборы Шимону Пересу с разницей в 21 голос (37 против 58)[2]. В марте 2009 года Реувен Ривлин был единогласно выбран на пост спикера кнессета 18-го созыва[3]. Помимо критики в адрес программы размежевания Шарона, Ривлин также оказался в центре парламентского скандала в 2010 году, когда отказался принять рекомендацию комиссии кнессета снять парламентскую неприкосновенность с депутата от партии БАЛАД Ханин Зоаби, принявшей участие во Флотилии свободы, пытавшейся прорвать израильскую морскую блокаду сектора Газа[4]. Реувен Ривлин женат, имеет четверых детей. Примечания[править | править исходный текст]

↑ אפי מלצר, רון כתרי בנושא האיראני המערכת המבקרת של הכנסת שואלת שאלות וגם מקבלת תשובות מבט מל"ם, גיליון 64, אוקטובר 2012 (Эфи Мельцер, Рон Катри, «Система надзора кнессета задаёт вопросы по иранской теме и получает на них ответы», «Мабат малам», выпуск № 64 (октябрь 2012)). (иврит) ↑ Шимон Перес стал девятым президентом Израиля, NEWSru.com (13 июня 2007). Проверено 7 января 2011. ↑ Ривлин избран спикером Кнессета, IzRus.co.il (30 марта 2009). Проверено 7 января 2011. ↑ Israel's democracy: Under siege, too (англ.), The Economist (June 17, 2010). Проверено 7 января 2011. Ссылки[править | править исходный текст]

Ривлин, Реувен (рус.) (англ., ивр.) на сайте кнессета Как израильские правые видят решения израильско-палестинского конфликта [скрыть] Просмотр этого шаблона Израиль Министры связи Израиля Мордехай Нурок 1952 Йосеф Бург 1952—1958 Исраэль Барзилай 1958—1959 Биньямин Минц 1960—1961 Элиягу Сасон 1961—1967 Исраэль Йешаяху 1967—1969 Элимелех Рималт 1969—1970 Шимон Перес 1970—1974 Аарон Узан 1974 Ицхак Рабин 1974—1975 Аарон Узан 1975—1977 Менахем Бегин 1977 Меир Амит 1977—1978 Ицхак Модаи 1979—1980 Йорам Аридор 1981 Мордехай Ципори 1981—1984 Амнон Рубинштейн 1984—1987 Гад Яакоби 1987—1990 Рафаэль Пинхаси 1990—1992 Моше Шахаль 1992—1993 Шуламит Алони 1993—1996 Лимор Ливнат 1996—1999 Биньямин Бен-Элиэзер 1999—2001 Реувен Ривлин 2001—2003 Ариэль Шарон 2003 Эхуд Ольмерт 2003—2005 Далия Ицик 2005 Авраам Гиршзон 2006 Ариэль Атиас 2006—2009 Моше Кахлон 2009—2013 Гилад Эрдан с 18/03/2013 Emblem of Israel.svg [скрыть] Просмотр этого шаблона Flag of Israel Депутаты кнессета 19-го созыва Правительственная коалиция (68)[скрыть] Ликуд — Наш дом Израиль Биньямин Нетаньяху • Авигдор Либерман • Гидеон Саар • Яир Шамир • Гилад Эрдан • Сильван Шалом • Узи Ландау • Исраэль Кац • Дани Данон • Софа Ландвер • Реувен Ривлин • Моше Яалон • Ицхак Аронович • Зеэв Элькин • Ципи Хотовели • Орли Леви • Ярив Левин • Юлий Эдельштейн • Фаина Киршенбаум • Хаим Кац • Мири Регев • Давид Ротем • Моше Фейглин • Юваль Штайниц • Роберт Илатов • Цахи Ханегби • Лимор Ливнат • Хамед Амар • Офир Акунис • Гила Гамлиэль • Шимон Охайон Йеш Атид Яир Лапид • Шай Пирон • Яэль Герман • Меир Коэн • Яаков Пери • Офер Шелах • Ализа Лави • Йоэль Развозов • Ади Коль • Карин Эльхарер • Мики Леви • Шимон Соломон • Рут Кальдерон • Пнина Таману—Шата • Рина Френкель • Йифат Карив • Дов Липман • Боаз Топоровский • Ронен Хофман Ха-Тнуа Ципи Ливни • Амрам Мицна • Амир Перец • Элиэзер Штерн • Меир Шитрит • Давид Цур Еврейский дом Нафтали Беннет • Ури Ариэль • Нисан Сломианский • Эли Бен-Даган • Аелет Шакед • Ури Орбах • Звулун Калефа • Ави Ворцман • Моти Йогев • Орит Струк • Йони Шатабун • Шули Муалем министры выделены жирным шрифтом Оппозиция (52)[скрыть] Кадима Шауль Мофаз • Исраэль Хасон Авода Шели Яхимович • Ицхак Герцог • Эйтан Кабель • Мерав Михаэли • Биньямин Бен-Элиэзер • Яхиэль Бар • Омер Бар-Лев • Став Шафир • Авишай Браверман • Арэль Маргалит • Ицик Шмули • Мики Розенталь • Михаль Биран • Нахман Шай • Моше Мизрахи Хадаш Мухаммед Бараке • Дов Ханин • Хана Свейд • Афу Агбария РААМ-Тааль Ибрагим Царцур • Талеб ас-Сана • Ахмед Тиби • Масуд Ганаим Мерец Захава Гальон • Илан Гилаон • Ницан Горовиц • Михаль Розин • Иссауи Фаридж • Тамар Зандберг Балад Джемаль Захалка • Басель Джатэс • Ханин Зуэби ШАС Эли Ишай • Арье Дери • Ариэль Атиас • Ицхак Коэн • Амнон Коэн • Мешулам Нахари • Яаков Марги • Давид Азулай • Ицхак Вакнин • Нисим Зеэв • Авраам Михаэли Яхадут ха-Тора Яаков Лицман • Моше Гафни • Меир Поруш • Ури Маклев • Элиэзер Мозес • Исраэль Эйхлер • Яков Эшер Категории: Родившиеся 9 сентябряРодившиеся в 1939 годуПерсоналии по алфавитуРодившиеся в ИерусалимеМинистры связи ИзраиляВыпускники Еврейского университета в ИерусалимеКандидаты в президенты ИзраиляПредседатели кнессетаДепутаты кнессета от партии ЛикудСпикеры кнессета от партии ЛикудДепутаты кнессета по алфавитуДепутаты кнессета двенадцатого созываДепутаты кнессета четырнадцатого созываДепутаты кнессета пятнадцатого созываДепутаты кнессета шестнадцатого созываДепутаты кнессета семнадцатого созываДепутаты кнессета восемнадцатого созываДепутаты кнессета девятнадцатого созыва

Reuven Rivlin Vikipedi, özgür ansiklopedi

Reuven Rivlin Reuven Rivlin (d. Kudüs, 9 Eylül 1939), 'Hebrew University of Jerusalem' hukuk profesörü. Dört çocuk babası olan Rivlin hukuk müşaviri, yönetim kurulu başkanı ve "Betar Kudüs Spor Derneği" takım yöneticisidir. 1988 yılından bu yana, Knesset Komitesi üzerinde hizmet veren bir Knesset üyesidir. Haberleşme Bakanı olarak Mart 2001 den Şubat 2003 ye kadar devam etti. Şubat 2003 yılında 16. Knesset Başkanı seçildi. 30 Mart 2009 tarihinde Knesset, konuşmacı olarak adaylığını onayladı. Stub icon İsrailli siyasetçi ile ilgili bu madde bir taslaktır. Madde içeriğini genişleterek Vikipedi'ye katkıda bulunabilirsiniz. Kategoriler: İsrailli siyasetçi taslakları1939 doğumlularİsrailli akademisyenlerİsrailli bakanlarİsrailli vejetaryenlerKudüs doğumlular

ルーベン・リブリン

ルーベン・リブリン ルーベン・リブリン (Reuven Rivlin, ヘブライ語 ראובן ריבלין)は1939年9月9日、 イスラエル・エルサレム出身の政治家。元軍人で、イスラエル国会の議長。4人の子供の父親であり、また、ベジタリアンでもある[1]。 経歴[編集]

ヘブライ大学卒業後、イスラエル国防軍に入隊。少佐の地位で、軍務を終えると、1988年にリクードから総選挙に出馬、初当選を果たす。党内では司令塔的存在であり強硬派の重鎮として知られ、若手議員からの人望も厚い。 カリスマ的人気を誇った首相でガザ地区撤退計画に踏み切ったアリエル・シャロンとは関係が悪く、一期目では通信相を務めるものの、軟化の兆しを見せはじめたシャロン政権・二期目の入閣要請は固辞し、国会議長に就任する。ただ、ガザ地区撤退計画においては、シャロン倒閣を目指す党内の強硬派には最後まで与することなく党の分裂回避に奔走する。2005年11月、シャロンらが集団離党しカディーマの結党に動くと、シャロンとの対決姿勢を鮮明にし党内調整に動く。同年12月の党首選ではウジ・ランダウにベンヤミン・ネタニヤフへの一本化を指示。翌・2006年1月には、シャロンが脳卒中で入院したため慎重論が大勢だったものの。同党を政権から離脱させる。3月に行われた総選挙でリクードは歴史的大敗を喫するが、その際のネタニヤフの責任論も早々と封じ込めた。また、強制わいせつ疑惑で辞任圧力にさらされるモシェ・カツァブ大統領の後任候補に名前が挙がっていたが、2007年6月13日の大統領選でシモン・ペレスに敗れる。選挙は1回目の投票では当選者は出ず、2回目の投票でリブリンらが撤退し、ペレスの勝利が確定する。2007年8月14日に行われたリクード党首選ではネタニヤフの選挙責任者を務め、再選へと導く。2009年2月10日に予定されている総選挙では、同党から比例順位4位での出馬が内定しており、6選を果たし、同年3月30日国会の採決で90票を獲得し国会議長に再登板を果たした[2]。 脚注[編集]

^ “Knesset: Animals don't have legal rights”. ハアレツ. (2009年10月29日) 2011年2月13日閲覧。 ^ Rivlin Re-Elected Knesset Speaker 執筆の途中です この「ルーベン・リブリン」は政治家に関連した書きかけ項目です。この記事を加筆・訂正などして下さる協力者を求めています(P:政治学/PJ政治)。 カテゴリ: 1939年生イスラエルの政治家イスラエルの軍人ユダヤ人の菜食主義者

view all 15

ראובן רובי ריבלין Reuven Rubi Rivlin's Timeline