Vaišelga Vaišvilkas Laurutio Mindaugaitis, Grand Duke of Lithuania

Is your surname Mindaugaitis?

Research the Mindaugaitis family

Vaišelga Vaišvilkas Laurutio Mindaugaitis, Grand Duke of Lithuania's Geni Profile

Records for Vaišelga Vaišvilkas Mindaugaitis

6 Records

Share your family tree and photos with the people you know and love

  • Build your family tree online
  • Share photos and videos
  • Smart Matching™ technology
  • Free!

Share

Related Projects

Vaišelga Vaišvilkas Laurutio Mindaugaitis, Grand Duke of Lithuania

Lithuanian: Vaišelga Vaišvilkas Laurušas Daumantienė (Mindaugaitis), Grand Duke of Lithuania
Also Known As: "Vaišvilkas", "Voyshelk", "Войшалк Міндовгович", "Войшелк", "Во́йшелк", "Вышелк", "Вышелег", "Вошелег", "Войселк", "Волштыник", "Волстыник", "Во́йшалк;"
Birthdate:
Birthplace: Lithuania
Death: Died
Cause of death: Poisoned by Shvarn's brother, Leo I of Halych, who was angry that Vaišvilkas did not divide the powers between him and his brother.
Place of Burial: Volodymyr-Volyns'kyi, Volyns'ka oblast, Ukraine
Immediate Family:

Son of Mindaugas - Mindovg I King of Lithuania and Agna? of Šiauliai
Brother of Ramona / Ramune Mindaugaite
Half brother of Ruklys Mindaugaitis; Rupeikis Mindaugaitis; Replys Mindaugaitis and Gerstukas Mindaugaitis

Occupation: Grand Duke of Lithuania
Managed by: Ric Dickinson
Last Updated:

About Vaišelga Vaišvilkas Laurutio Mindaugaitis, Grand Duke of Lithuania

Note: The History of Lithuania Before 1795 by Zigmantas Kiaupa, states Vaišvilkas was the son of Mindaugas' unnamed first wife, while MedLands lists him as the son of his second wife, Morta.

Vaišelga or Vaišvilkas (also spelled as Vojszalak, Vojšalk, Vaišalgas, Belarusian: Войшалк, Russian: Войшелк, Polish: Wojsiełk; killed on December 9, 1268) was the Grand Duke of Lithuania (1264–1267). He was son of Mindaugas, the first and only King of Lithuania.

Links

http://fmg.ac/Projects/MedLands/LITHUANIA.htm -------------------- ^ Vojšałk // Zaprudnik J. Historical dictionary of Belarus. — Lamham. — London: Scarecrow Press, 1998. P. 219.

   Vojšałk // Zaprudnik J. Historical dictionary of Belarus. — Lamham. — London: Scarecrow Press, 1998.— 338 p. ISBN 0-8108-3449-9.

О {profile::pre} (Русский)

Войшалк (1223[1]—1268) — вялікі князь літоўскі (1264—1266[2] або 1267[3]), князь наваградзкі (1254, 1258—1263)[4]. Cын Міндоўга.

Зьмест

   1 Біяграфія
   2 Крыніцы
   3 Літаратура
   4 Вонкавыя спасылкі

Біяграфія Меркаваны партрэт Войшалка ў Лаўрышаўскім эвангельлі

Нарадзіўся ў 1223 годзе. Каля 1245 году ў Новагародку разам з бацькам і яго баярамі ахрысьціўся ў праваслаўе. Быў, відаць, новагародзкім намесьнікам Міндоўга. Магчыма, маецца на ўвазе пад ананімным «сынам Міндаўга», які ў 1251—1252 гадох ваяваў у ваколіцах Турыйску на Валыні, але гэта мог быць і Даўмонт (калі вернае меркаваньне некаторых крыніцаў, што апошні таксама быў сынам Міндаўга).

Першы пісьмовы ўспамін пра Войшалка знаходзіцца ў Іпацьеўскім летапісе і датуецца 1254 годам, калі ён зрабіўся новагародзкім князем. У тым жа годзе заключыў мір з галіцка-валынскімі князямі, выдаў замуж за Шварна Данілавіча сваю сястру і перадаў Новагародзкае княства Раману Данілавічу. Сам жа пайшоў у Палонінскі кляштар на Валыні, дзе прыняў пострыг пад імем Лаўрыш.

Пасьля трох гадоў жыцьця ў Палонінскім кляштары, недзе ў 1256 або 1257 годзе выправіўся ў паломніцтва на гару Атон, але мусіў вярнуцца з Баўгарыі з прычыны вайны, якая ішла там. Каля 1257 году разам з 10—12 манахамі заснаваў на Нёмане кляштар, які пазьней будзе звацца паводле ягонага імя Лаўрышаўскім. Ігуменам кляштара быў Елісей.

Войшалк пражыў у кляштары каля году, да нападу Бурундая з галіцка-валынскімі князямі ў 1258 на Літву. У гэты час ён выйшаў з кляштару і, зьяднаўшыся са сваім стрыечным братам Таўцівілам, захапіў Рамана Данілавіча і забіў яго, зноў стаўшы новагародзкім князем.

У 1263 годзе пасьля забойства Транятам Міндаўга і Таўцівіла на кароткі час зьбег у Пінск. Але ўжо ў 1264 годзе разам зь пінскім войскам вярнуўся ў Новагародак, дзе злучыўся з дружынамі новагародзкіх баяраў і пайшоў ўсталёўваць сваю ўладу ў Літве, зьнішчыўшы шмат сваіх ворагаў.

Прызнаў уладу Васількі Раманавіча і князяваў разам з Шварнам Данілавічам, з дапамогай якіх заваяваў Нальшаны і Дзяволтву. У 1267 годзе перадаў уладу Шварну і пайшоў у кляштар на Валыні.

Прыблізна ў красавіку 1268 году старэйшы брат Шварна Леў Данілавіч паклікаў Войшалка да сябе ва Ўладзімер-Валынскі, дзе забіў яго ў час гутаркі. Летапіс тлумачыць забойства тым, што Леў меў крыўду на Войшалка, які перадаў уладу над Літвой не яму, а Шварну[2]. Папярэднік Транята Вялікі князь літоўскі 1264—1267 Наступнік Шварн Крыніцы

   ^ а б Вячаслаў Насевіч. Войшалк // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 463
   ^ Краўцэвіч А. К. Стварэнне Вялікага Княства Літоўскага. — Мн.: Беларуская навука, 1998. С. 231.
   ^ М. І. Ермаловіч. Войшалк // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 2: Беліцк — Гімн / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1994. С. 349.

Літаратура

   Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 684 с.: іл. ISBN 985-11-0314-4.
   Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0.
   Ермаловіч М. Старажытная Беларусь: Полацкі і новагародскі перыяды. — Мн.: Маст. літ., 1990. — 366 с.: іл. ISBN 5-340-00614-X.
view all

Vaišelga Vaišvilkas Laurutio Mindaugaitis, Grand Duke of Lithuania's Timeline

1229
1229
Lithuania
1268
December 9, 1268
Age 39
????
Volodymyr-Volyns'kyi, Volyns'ka oblast, Ukraine