Mikołaj (x2) Łodzia z Gostynia, z Gostynina

public profile

Is your surname Łodzia z Gostynia?

Research the Łodzia z Gostynia family

Mikołaj (x2) Łodzia z Gostynia, z Gostynina's Geni Profile

Share your family tree and photos with the people you know and love

  • Build your family tree online
  • Share photos and videos
  • Smart Matching™ technology
  • Free!

Share

Related Projects

Mikołaj (x2) Łodzia z Gostynia, z Gostynina

Also Known As: "Mikołaj Przedpełkowic Łodzia"
Birthdate: (65)
Death: 1305 (61-69)
Immediate Family:

Son of Przedpełk z Kurnika BNIŃSKI z Kurnika h. Łodzia, z Kurnika and Nieznana Łodzia
Husband of Małgorzata Awdańcówna
Father of Jakub Łodzki z Łodzi h.Łodzia; Jan Łodzki z Łodzi h.Łodzia; Wojciech Łodzki z Łodzi h.Łodzia; Piotr Łodzki z Łodzi h.Łodzia and Mikołaj "Niewojwód" Łodzki z Łodzi h.Łodzia, z Łodzi
Brother of Bodzęta Łodzki z Łodzi h.Łodzia; Przedpełk Łodzki z Łodzi h.Łodzia; Wincenty Łodzki z Łodzi h.Łodzia; Mirosław z Bnina Łodzic, z Łodzi; Jarosław Łodzki z Łodzi h.Łodzia and 1 other

Occupation: łowczy Poznań (1275), sędzia ziemski Poznań (1277-1283), wojewoda Kalisz (1285-1305), podkomorzy, łowczy Poznań (1275), sędzia ziemski Poznań (1277-1283), wojewoda Kalisz (1285-1305)
Managed by: Private User
Last Updated:

About Mikołaj (x2) Łodzia z Gostynia, z Gostynina

Przywilej lokacyjny Gostynia, oparty na prawie magdeburskim – opatrzony datą 1 kwietnia 1278 roku – wystawił dlań w Zbąszyniu książę wielkopolski Przemysł II, późniejszy król Polski, Była to pierwsza udana prywatna lokacja miejska w Wielkopolsce. Do tego momentu zakładaniem miast, ze względu na znaczne koszty i długi czas oczekiwania na zwrot zainwestowanych sum, trudnili się wyłącznie panujący lub duchowieństwo. Dokument spisano po łacinie, na pergaminie, ręką pisarza nadwornego Tylona. Dokument przetrwał do dnia dzisiejszego i jest przechowywany w Archiwum Głównym Akt Dawnych w Warszawie. A tak brzmi w tłumaczeniu Józefa Godlewskiego, łacinnika z Gimnazjum w Gostyniu, który przetłumaczył go w latach dwudziestych XX wieku:

W Imię Pańskie amen. Czyny ludzkie, ciągłej wymagające pamięci, częstokroć zacierają się w ludzkiej świadomości, o ile nie są na piśmie utrwalone lub przez świadków odświeżane. Przeto my, Przemysł, z łaski bożej książę Polski, podajemy do wiadomości wszystkich, którzy tak dziś, jak i w przyszłości niniejszą kartę czytać będą, że rozważywszy wierność i wielorakie zasługi kochanego barona, naszego komesa Mikołaja, generalnego sędziego naszego dworu, syna ongi komesa Przedpełka, wojewody poznańskiego, z niekłamanej naszej życzliwości daliśmy jemu i jego potomkom wolność osiedlania na prawie niemieckim w Gostyniu i Brzeziu i we wszystkich innych posiadłościach, które w obwodzie wymienionych dziedzictw znajdują się lub znajdować się będą. Przydajemy zarazem temu naszemu baronowi pozwolenie założenia miasta na obszarach Brzeziu pobliskich, a to na tym samym prawie, z jakiego korzystają nasze miasta i dwory pod naszą pozostające władzą i to w ten sposób, że wspomniany nasz baron, podobnie jak my z własnych, korzystać będzie ze swoich dzierżaw. Pozwoliliśmy również temu baronowi naszemu i jego potomkom w obwodzie wymienionych posiadłości, to jest Gostynia i Brzezia, o ile kiedyś będzie tego potrzeba, wznieść obwarowania stosownie do woli i zapatrywania. Ażeby zaś ta nasza darowizna i to nasze zatwierdzenie na wieki pozostało nienaruszone, uznaliśmy za stosowne tę kartę utwierdzić powagą naszej pieczęci w obecności następujących osób: komesa Pietrka, kasztelana poznańskiego, księdza Wincentego, kanclerza poznańskiego, księdza kapelana Teodoryka, naszego ojca duchownego, komesa Szczedrzyka, kasztelana z Krzywinia, komesa Cewleja z Ponieca, komesa Jana, kasztelana z Dubina. Spisano w Zbąszyniu roku Wcielenia Pańskiego 1278, pierwszego kwietnia, ręką Tylona, nadwornego naszego pisarza.

Mikołaj Przedpełkowic stał się wówczas jedną z najważniejszych i najzamożniejszych osób w otoczenia księcia wielkopolskiego Przemysła II. Był generalnym sędzią dworu książęcego i wojewodą kaliskim.Mikołaj był doskonale przygotowany do prowadzenia wielkiej polityki. Jego ojciec wcześnie wprowadził go na dwór księcia Bolesława Pobożnego. W latach 1266-1268 pełnił obowiązki podkomorzego poznańskiego. Zapewne jeszcze przed rokiem 1275 związał się z księciem wielkopolskim o dużych ambicjach politycznych – Przemysłem II W 1275 roku został łowczym poznańskim. W latach 1277-1284 sprawował godność sędziego poznańskiego. Szybko awansował na dworze książęcym i w 1284 roku objął urząd wojewody poznańskiego. Był jednym ze współtwórców ugody zawartej w 1282 roku w Kępnie, na mocy której książę Pomorza Gdańskiego Mściwój II przekazywał na wypadek swej bezpotomnej śmierci swe dotychczasowe włości księciu wielkopolskiemu. W 1290 roku Mikołaj towarzyszył swojemu chlebodawcy w drodze do Krakowa, który przypadł księciu wielkopolskiemu po śmierci Henryka IV Probusa. Po śmierci Mściwoja, Mikołaj przebywał wraz z księciem na Pomorzu (1295).W roku zabójstwa króla Przemysła II był właścicielem znacznego kompleksu dóbr skupionych wokół poznańskiej Głuszyny. Do niego należał też Kobylin, któremu w 1303 roku nadał prawa miejskie. Posiadał również Mosinę z kilkoma sąsiednimi wioskami.


Po śmierci króla Przemysła II poparł kandydaturę Władysława Łokietka na tron wielkopolski i jeszcze w roku 1296 jeździł i występował w jego sprawach. Jednakże z niewiadomych powodów w roku 1299 utracił urząd wojewody. Niedługo potem Łokietek utracił też Wielkopolskę, dokąd przywołano króla czeskiego Wacława II. Mikołaj odegrał w stronnictwie proczeskim wybitną rolę. Ta działalność sprawiła, iż w roku 1300 powrócił na urząd kaliski. W następnych latach wraz ze swymi braćmi i krewnym współpracował z kolejnym starostami Wacława w Wielkopolsce, poświadczał ich pisma, a także samodzielnie wykonywał pewne uprawnienia przysługujące panującemu. Do dziś zachowała się znaczna liczba dokumentów wystawianych przez Mikołaja Przedpełkowica, spisywanych przez pisarzy jego dworu i uwierzytelnionych kilkoma posiadanymi przezeń pieczęciami. Zmarł 8 czerwca 1305 roku. Wielki majątek Mikołaja uległ podziałowi między jego licznych synów. Najstarszy z nich Jakub, kanonik poznański i scholastyk gnieźnieński, objął w 1315 roku ojcowskie dobra pomorskie, by rok później scedować je Krzyżakom. Z młodszych synów Wojciech pisał się z Krosna pod Mosiną i Gostynia. Żaden jednak nie dostąpił większych godności niż Mikołaj Przedpełkowic.


podkomorzy, łowczy Poznań (1275), sędzia ziemski Poznań (1277-1283), wojewoda Kalisz (1285-1305)