Mir i Bozorg - میربزرگ Marashi r.1359-1362

public profile

Is your surname Marashi r.1359-1362?

Research the Marashi r.1359-1362 family

Mir i Bozorg - میربزرگ Marashi r.1359-1362's Geni Profile

Records for Mir i Bozorg - میربزرگ Marashi r.1359-1362

25 Records

Share your family tree and photos with the people you know and love

  • Build your family tree online
  • Share photos and videos
  • Smart Matching™ technology
  • Free!

Mir i Bozorg - میربزرگ Marashi r.1359-1362

Persian: سید قوام الدین مشهور به میر بزرگ المرعشی Marashi r.1359-1362
Birthdate:
Death: 1379
Azarbaijan, Iran
Place of Burial: Amol, Iran
Immediate Family:

Son of pere de Mr i Bozorg Marashi
Father of Kamal ud din - کمال‌الدین مرعشی Marashi

Managed by: Private User
Last Updated:

About Mir i Bozorg - میربزرگ Marashi r.1359-1362

Seid Ghavam ud din Marashi connu sous le nom de Mir i Bozorg est l'un des hommes les plus importants de la lignee des Marashi et a cree la lignee des Marashi du Tabarestan. Il etait un des petits fils d'un certain Ali ol Marash lequel remonte a l'Emam Sejjed par 4 generations.

Mir-i Buzurg belonged to a Sayyid family, he was the son of a certain Abdallah al-Marashi, who was the eponymous ancestor of the Marashi dynasty. Mir-i Buzurg, during his early life, lived in Dabudasht near Amol, which was then under Bavandid control. He studied religion and came into contact with Izz al-Din Sughandi, an influential sufi who was a pupil of Abd al-Razzaq ibn Fazlullah, the founder of the Sarbadars of Khorasan. Mir-i Buzurg later founded a Khanqah in Dabudasht and gained numerous followers. He also made a pilgrimage to the Imam Reza shrine in Mashhad.

https://en.wikipedia.org/wiki/Mir-i_Buzurg

About سید قوام الدین مشهور به میر بزرگ المرعشی Marashi r.1359-1362 (Persian)

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D8%AC%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87_%D9%85%D8%B1%D8%B9%D8%B4%DB%8C%D8%A7%D9%86_%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86

سید قوام‌الدین مرعشی ملقب به میربزرگ، از بزرگان سادات مرعشی و مؤسس دودمان مرعشیان تبرستان بود. وی از نوادگان شخصی به نام علی‌المرعش می‌باشد که شجره‌اش با چهار نسل به زین‌العابدین می‌رسد.

ایدئولوژی قیام وی، شیعه اثنی عشری بود که با الهام‌گیری از تعالیم مذهبی و سیاسی رهبران مذهبی سربداران توانست از آن به عنوان مکتبی برای قیام خود استفاده کند.

https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF

شاخه‌های مهم هسته مرکزی مرعشی‌های ایران، طبرستان بود و گرایش به تشیع مردمان خطه شمال مرهون زحمات این خاندان است. سید قوام الدین مشهور به میر بزرگ حکیم و فرمانروایی بوده که در قرن هفتم هجری در شهر آمل حکومت می‌کرده است و هم‌اکنون مرقدش در سبزه‌میدان آمل، بارگاه و صحن و سرایی دارد.

از زمان صفویه بار دیگر مرعشی‌ها نضج گرفتند و با حاکمان این طایفه وصلت کردند. مادر شاه عباس اول بانویی از همین خاندان است.

سادات مرعشی مازندران تیره‌ای از سادات مرعشی در اواخر قرن هشتم هجری، دولتی شیعی در مازندران و طبرستان تاسیس کردند.[۴] این دولت از سال ۷۶۰تا۷۹۴ ادامه داشت. در ابتدا حکومت آنان در خطه آمل، بابل و ساری بود سپس تا استرآباد، قزوین، طالقان و مرزهای عراق عجم گسترش یافت.[۵] موسس این حکومت سید قوام الدین مرعشی بود.

سادات مرعشی شوشتر گروهی از‌‌ سادات مرعشی مازندران به شوشتر هجرت کردند و در آنجا ساکن شدند. سادات مرعشی شوش‌تر با ۱۲ واسطه به سید علی مرعشی می‌رسند. آنان فرزندان و نوادگان میر نجم الدین محمود بودند.[۶] میر نورالله معاصر شاه اسماعیل و نویسنده کتاب صد باب در اسطرلاب از شخصیت‌های مطرح این گروه از سادات می‌باشد.[۷]

معروف‌ترین شخصیت از این سادات قاضی نورالله شوشتری می‌باشد که نویسنده کتاب‌های مجالس المؤمنین، احقاق الحق، الصوارم المهرقه، مصائب النواصب، عقاید امامیه بود. وی به جرم تشیع در اکبرآباد هند به شهادت رسید.

سادات مرعشی اصفهان عده‌ای از سادات مرعشی مازندران در زمان صفویه به اصفهان مهاجرت کردند و در آنجا ساکن شدند.[۸] از سادات مرعشی اصفهان خلیفه اسد الله مرعشی معروف به شاه میر به منصب تولیت آستان قدس رضوی منصوب شد، [۹] و نسل وی در اصفهان به مقام خلیفه سلطانی یا سلطان العلمایی رسیدند و به همین نام مشهور شدند.[۱۰]

سادات مرعشی قزوین سادات مرعشی قزوین از دیرباز در این شهر می‌زیستند، این به دلیل شرایط شهر قزوین در حال تقیه بودند،[۱۱] اما پس از قدرت گفتن مرعشیان اصفهان در زمان صفویه آنان نیز از موقعیت اجتماعی بالایی در قزوین بر خوردار شدند، بعضی از آنان به منصب نقابت سادات قزوین و بعضی دیگر به سمت تولیت آستانه امامزاده حسین قزوین رسیدند.[۱۲]