prince Alexander Hilarius Polubinski

Is your surname Polubinski?

Research the Polubinski family

prince Alexander Hilarius Polubinski's Geni Profile

Share your family tree and photos with the people you know and love

  • Build your family tree online
  • Share photos and videos
  • Smart Matching™ technology
  • Free!

About prince Alexander Hilarius Polubinski

Alexander Hilarius Polubinski of his own coat of arms (Hawk - Jastrzębiec mod.) (Born in 1626, died on November 3, 1679) - prince, Lithuanian grand marshal in 1669, Lithuanian field writer in 1654, Lithuanian substitute in 1654, nominee for the general eldership of Samogitia in 1669, Slonim Chamberlain in 1650, Volkovysk governor in 1670, Slonim starosta in 1657-1665, Oshmiana starosta in 1665-1668, Bobr, Jezier, and Veliczha starosta in 1674.

Educated at the Academy of Vilnius, Zamość and Krakow, a courtier of King Vladislaus IV, thanks to which he also studied abroad. In 1646, he was elected a deputy to the Seym, and from 1648 he was the commander of the hussars under the authority of the Lithuanian field hetman Janusz Radziwiłł. During the Khmelnytsky Uprising, he fought in Ukraine in the years 1648-1650, and from 1651 at the head of his own hussar banner. At the turn of 1651/1652 he commanded three banners in the Lithuanian Radziwiłł computer, in 1654 a sub-table, then a Lithuanian field writer. During the Swedish Deluge, initially on the side of the Swedes, he was a participant in the Tychy Confederation in 1655 [2], he took part in the Battle of Prostki on the Polish side. He commanded the famous hussar charge on the second day of the battle near Warsaw. Then he fought with Rakoczi's troops, with Russia in Belarus and Lithuania, and in 1665 he was taken prisoner at Częstochowa, where he had to promise that he would not lead the Lithuanian troops to the war with the Crown. Member of the Słonim Poviat to the Seym of 1661. Member of the Sejmik of Słonim of the Słonim Poviat to the Spring Sejm of 1666. At the Sejm of 1667, he was appointed a commissioner from the Circle of Deputies to pay the army of the Grand Duchy of Lithuania.

Jan Kazimierz, giving him the Bobruy County on February 17, 1668, emphasized his merits in the three-day battle of Warsaw. During the abdication Sejm, as an envoy of the Oszmiana County, on September 16, 1668, he signed an act confirming the abdication of Jan II Kazimierz Waza. After the abdication of Jan II Casimir Vasa in 1668, he supported the candidacy of Tsarevich Fyodor to the Polish crown [7]. He was the elector of Michał Korybut Wiśniowiecki in 1669 from the Vilnius Province [8]. He was missed by the clubs of the field and great hetman, from 1669 the great marshal. At the Ordinary Sejm of 1670, he was appointed a commissioner from the Senate to pay the army of the Grand Duchy of Lithuania [9]. He was a member of the Kobrin confederation of the army of the Grand Duchy of Lithuania in 1672 [10]. During the election of 1674, he became a judge of the general hood court. He supported the candidacy of Tsar of Russia Alexei Mikhailovich to the Polish crown. The elector of Jan III Sobieski from the Nowogródek voivodeship in 1674 signed his pacta conventa.

Son of Constanite Polubinski and Sophia Sapiega, daughter of Andrey, married to Zuzanna Hreptovich, widow of Tomas Sapiega. With his second wife, Sophia Constance Volodkovich (from 1652), he had two daughters:

  • Anna Marianna, wife of Dominik Mikolay Radziwiłł
  • Izabella Helena, wife of Jerzy Stanislaus Sapiega.

Apie kun. Aleksandras Hilaris Palubinskis h. Vanagėlis (Lietuvių)

Aleksandras Hilaris Palubinskis (lenk. Aleksander Hilary Połubiński, 1626–1679 m.) – Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės bajoras, didikas, Vanagėlio herbo kunigaikštis, Abiejų Tautų Respublikos valstybės ir karinis veikėjas.

Biografija

Kilęs iš Lietuvos didikų Palubinskių giminės. Tėvas Konstantinas Palubinskis, motina Sofija Sapiegaitė.

Pirmoji žmona Zuzana Chreptavičiūtė, Naugarduko vaivados Jurgio Chreptavičiaus duktė, su ja vaikų neturėjo.

1652 m. vedė antrą kartą, antroji žmona Sofija Konstancija Volodkovič. Dukterys Ona Marijona (Anna Marianna Połubińska) ir Izabelė Elena (Izabella Helena Połubińska).

Baigė Vilniaus akademiją, studijavo Zamostės akademijoje ir Krokuvos universitete. Karalius Vladislovas Vaza, kurio dvare tarnavo jaunystėje, taip pat ne kartą siuntė pasimokyti užsienyje. Valstybės tarnyba

1646 m. išrinktas Abiejų Tautų Respublikos Seimo atstovu. Nuo 1648 m. tapo jaunesniuoju husarų vadu Lietuvos lauko etmono Jonušo Radvilos kariuomenėje. 1648–1650 m., Bogdano Chmelnickio sukilimo metu kovojo Ukrainoje. 1651 m. tapo husarų vėliavos vadu, 1652 m. Radvilos kariuomenės trijų vėliavų vadas. 1654 m. pastalininkis, 1656 m. Lietuvos lauko raštininkas. Švedų tvano metu iš pradžių buvo švedų pusėje kartu su Radvilomis, tačiau 1656 m. spalio 8 d. Prostkų mūšyje jau kovojo prieš Boguslavo Radvilos kariuomenę.

Vėliau kovojo su Rakošio kariuomene, su Rusija Baltarusijoje ir Lietuvoje, 1665 m. buvo patekęs į nelaisvę prie Čenstakavos, kur turėjo prisiekti, kad niekada neleis kilti nesutarimams tarp Lietuvos ir Lenkijos kariuomenių. 1669–1679 m. Lietuvos didysis maršalka.

Nuorodos

  • Genealogija: Aleksandras Hilaris Palubinskis (lenk. Aleksander Hilary Połubiński, 1626–1679 m.) – Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės bajoras, didikas, Vanagėlio herbo kunigaikštis, Abiejų Tautų Respublikos valstybės ir karinis veikėjas.

About ks. Aleksander Hilary Połubiński (Polski)

Aleksander Hilary Połubiński herbu własnego (Jastrzębiec odm.) (ur. w 1626, zm. 3 listopada 1679 roku) – książę, marszałek wielki litewski w 1669 roku, pisarz polny litewski w 1654 roku, podstoli litewski w 1654 roku, nominat na starostwo generalne żmudzkie w 1669 roku, podkomorzy słonimski w 1650 roku, starosta wołkowyski w 1670 roku, starosta słonimski w latach 1657-1665, starosta oszmiański w latach 1665-1668, starosta bobrujski, jezierski, wielatycki w 1674 roku.

Wykształcony w Akademii Wileńskiej, Zamojskiej i Krakowskiej, dworzanin króla Władysława IV, dzięki czemu nauki pobierał też za granicą. W 1646 wybrany na posła na Sejm, od 1648 dowódca husarii pod zwierzchnictwem hetmana polnego litewskiego Janusza Radziwiłła. W czasie powstania Chmielnickiego walczył w latach 1648–1650 na Ukrainie, od 1651 na czele własnej chorągwi husarskiej. Na przełomie 1651/1652 dowodził trzema chorągwiami w kompucie litewskim Radziwiłła, w 1654 podstoli, potem pisarz polny litewski. W czasie potopu szwedzkiego początkowo po stronie Szwedów, był uczestnikiem konfederacji tyszowieckiej w 1655 roku, wziął udział w bitwie pod Prostkami po polskiej stronie. Dowodził słynną szarżą husarską w drugim dniu bitwy pod Warszawą. Potem walczył z wojskami Rakoczego, z Rosją na Białorusi i Litwie, w 1665 dostał się do niewoli pod Częstochową, gdzie musiał przyrzec, że więcej nie poprowadzi do boju wojsk litewskich z koronnymi. Poseł powiatu słonimskiego na sejm 1661 roku. Poseł sejmiku słonimskiego powiatu słonimskiego na sejm wiosenny 1666 roku. Na sejmie 1667 roku wyznaczony z Koła Poselskiego komisarzem do zapłaty wojsku Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Jan Kazimierz nadając mu starostwo bobrujskie w dniu 17 lutego 1668 roku podkreślił jego zasługi w trzydniowej bitwie warszawskiej. Na sejmie abdykacyjnym jako poseł powiatu oszmiańskiego 16 września 1668 roku podpisał akt potwierdzający abdykację Jana II Kazimierza Wazy. Po abdykacji Jana II Kazimierza Wazy w 1668 roku, popierał do polskiej korony kandydaturę carewicza Fiodora. Był elektorem Michała Korybuta Wiśniowieckiego w 1669 roku z województwa wileńskiego. Ominęły go buławy hetmana polnego i wielkiego, od 1669 roku marszałek wielki. Na sejmie zwyczajnym 1670 roku wyznaczony z Senatu komisarzem do zapłaty wojsku Wielkiego Księstwa Litewskiego. Był członkiem konfederacji kobryńskiej wojsk Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1672 roku. W czasie elekcji 1674 roku został sędzią generalnego sądu kapturowego. Popierał do korony polskiej kandydaturę cara Rosji Aleksego Michajłowicza. Elektor Jana III Sobieskiego z województwa nowogródzkiego w 1674 roku, podpisał jego pacta conventa.

Syn Konstantego Połubińskiego i Zofii Sapieżanki, córki Andrzeja, ożeniony z Zuzanną Chreptowicz, wdową po Tomaszu Sapieże. Z drugą żoną, Zofią Konstancją Wołodkowicz (od 1652), miał dwie córki: Annę Mariannę, ż. Dominika Mikołaja Radziwiłła i Izabellę Helenę, ż. Jerzego Stanisława Sapiehy.